Rokerscoupé

Naast me in de treincoupé rookt een man een zware sigaar, dat ruik en zie ik. Het lijkt een Havana. Dat kan en mag hier (nog).
Het eerste walmpje bevalt nog. Daarna komt er vaak een oorverdovend gegrom en gehoest dat eindigt in een astmatisch piepen dat lijkt op het geluid dat treinwielen maken bij een noodstop.

Lijkgraaf

Dag lieverd, mag ik de Dijkgraaf even spreken?
Ik ben telefoniste meneer, ik ben niet uw lieverd.
Mij best. Beginnen we opnieuw.
Dag galbak, mag ik de Dijkgraaf even spreken?
Die zit in Den Haag MENEERR!, die heeft wel wat anders te doen dan hufters zoals u te woord staan.tuutuutuut
Dus bel ik Den Haag.

Tsjernovlees, nu in uw supermarkt…

Meer dan 15 jaar deed ik mijn boodschappen bij Appie Happie. Niet de goedkoopste maar wel goede produkten. Ook de vleeswaren. Vaak nog met een echte slager, daar leek hij tenminste in mijn ogen op. Zo’n man met dikke rode vingers als gevolg van het worsten-maken, koud vlees en te heet water, die meestal nog aardige dingen wist te vertellen over wat je zoal met een bepaald stuk vlees zou kunnen doen. Qua bereiding dan.

Telefonisch gebitsonderhoud

“Goedemiddag, Zorgverzekeraar VGZ, u spreekt met Moniek Vakantiekracht, wat kan ik voor u betekenen?´´
“Goedemiddag, met Martijn spreekt u, ik had graag het nummer van VGZ Nijmegen.´´
“Niet om het een of ander, maar mag ik vragen waarom?´´
“Nou ik wilde een balletje gehakt bestellen maar weet niet of ze zo laat nog bezorgen. Niet om het een of ander maar waarom vraagt u dat?´´
“Als ik u goed van dienst wil zijn, moet ik weten waarom zodat ik u een direct adres kan geven.´´

Trek maar aan het touwtje…

Enkele jaren geleden had onze plaatselijke Jan Linders een geweldig hulpmiddel om te voorkomen dat je in de kassa-file terecht kwam. Bij elke kassa hing aan het plafond een soort display met daaraan een koordje. Het display hing op een hoogte (laagte eigenlijk) dat je het niet kon missen. Op het display stond met enorme koeienletters: ‘U hoeft niet te wachten. Trek aan het koordje en er komt een cassiere bij’. Voor de kenners van typografie: die letters waren minsten 300 pt. Je kon ze niet missen. En zoals bij veel supermarkten stonden ook aan deze kassa, als gevolg van 2 kassa’s open 8 kassa’s dicht, met enige regelmaat lange rijen suffe huissloven en aanhangsels als schapen te wachten op hun beurt. Behalve deze jongen.