meneer

Aftellen met Amélie Poulain

Vorige week heb ik, zoals de laatste jaren traditie is rond deze tijd, een pompoen uitgehold. Met behulp van een extreem bot aardappelschilmesje heb ik er daarna twee driehoekjes uitgesneden. Die vormen samen de ogen, een kleiner driehoekje eronder de neus. De grootste uitdaging vormde het uitsnijden van de mond, maar nu staat hij dan toch, met een waxinelichtje in zijn binnenste, op mijn balkon. Door de regen van de afgelopen dagen is het rottingsproces jammer genoeg nu al ingetreden. Ogen, neus en mond krijgen een steeds dikkere laag schimmel en het monster krijgt iedere dag een papperiger uiterlijk. Ik ben bang dat hij Halloween niet zal halen.

Door Avalanche, geleden

Fijn week-end

Meneer Trawant het is van het grootste belang dat u de zaken eens wat positiever gaat bekijken.
U bent te cynisch, iedereen om u heen heeft plezier in het leven en u zit maar wat te kniezen op die bank.
Ja dokter, het wordt me soms even teveel.
U zegt dat u af en toe tijdens het zappen rauwe kreten slaakt?

Door trawant, geleden

Wipje

Donderdagavond, De Wereld Draait Door. Het VARA televisie programma dat zo langzaamaan het audio visuele filiaal van Bol.com genoemd kan worden.
Per aflevering passeren constant DVD boxen, boeken , CD’s (Mórgen in de winkel !) en hun makers de revue.
Als er ergens nog ’n ambtenaar van het Commissariaat van de Media zou zijn die eens even één oog open deed, dan vlogen de boetes richting socialistische arbeiders radio omroep.

Door trawant, geleden

Novemberblues

Wachten is zalig, meende opa in zijn oudste jaren. Voorlopig vind ik mijn leven dat voorbijflitst op ijzeren treinsporen nog altijd fascinerend en de filosofie achter dat wijze zinnetje ontbreekt mijn achttienjarige brein volledig. Het is dinsdagnamiddag en terwijl ik aan de allergrootste man aller tijden denk, althans volgens mijn oma en mij, flirt ik met mezelf in de spiegel.

Door dashuri, geleden

Van Gogh, Moslims en zelfcensuur

“De klanten bij de Dirk van den Broek zijn wel een stuk lelijker dan bij de Albert Heijn”, was een zinsnede uit een artikel dat een krantenjournalist had geschreven over het succes van de eerstgenoemde prijsafbraaksupermarkt. Ik kom behalve bij de Albert Heijn ook regelmatig bij de Dirk, dus ik voelde mij danig op mijn pik getrapt. Maar toen ik de eerstvolgende keer bij de prijsvechter in kwestie mijn boodschappen deed, keek ik eens kritisch om mij heen. En verdomd, die journalist had wél gelijk. De klanten hadden voor het merendeel iets armoedigs, de vakkenvulsukkels maakten een slome indruk en de kassaneuksters, eh, ik bedoel caissières, blonken uit door hun fletse, dommige uitstraling.

Door DriekOplopers, geleden