Besodemieterd door het UNOX-meisje

Even met Nico Mul gebeld: “Goedenavond, Drika Oplopers hier,” piepte ik, “ik ben 14 jaar. Mijn ouders zijn niet thuis en ik ben héél erg geil.” Dat was wel koren op de molen van Nico-de-camperpedo. Gretig antwoordde hij: “O, heerlijk dat je belt, Drika. Vind je het ook zo fijn als de wind langs je onderkantje waait? Kleed je je uit? Wacht even, dan doe ik ook mijn onderbroek omlaag. Of weet je wat? Kom maar lekker even bij me langs…” De ranzige gore smeerlap. Want zo is het ongeveer gegaan, maar dan niet met mijzelf als telefonerend zogenaamd pubermeisje, maar met een onderzoeksjournalist in de rol van chattend kind.

Een boekje maken 2

Als ik alles zo optel, meneer Trawant..
Jaaa..?
A 5 zei u toch..kleur, tot 50 pagína’s..
150 grams glanzend..?
Met een hard kaftje..
Hard kaftje.. ook in kleur..?
Jaaa..
Oplage..?
Ik dacht zo’n 15 stuks..
Dan komen wij van Geefzelfjeboekjeuitpuntenel op zo’n 13 Euri per boekje..

Een boekje maken 1.

Zegt u ’t eens ?
Ik kom een boekje maken…
Dat kan, heeft u de tekst bij u?
Jazeker, hier op deze zelf gebrande CD ROM.
Heeft u ’t manuscript niet op USB?
USB?
Een stick.
Nee, ik ben hier toch niet in een coffeeshop.
Ha ha, die meneer, nee hoor u bent wel degelijk bij Copie Koppie, maar wij werken uitsluitend vanaf USB… én in PDF… ván Adobe.

Met een beetje positiviteit, schop je het ver.

Op een willekeurig punt in Amsterdam vertelt Harold hoe hij zo succesvol is geworden.

Sdnis ki ied neppalk po njim dfooh gjirk, taarp ki tein laameleh reem rekkel..
“Hey Belle!” …BAM!…
Gelukkig, het gaat geloof ik weer wat beter. Ik zal mij even voorstellen: mijn naam is Harold, maar iedereen noemt mij Belle. Ik ben drieëndertig jaar en ik krijg vaak klappen op mijn achterhoofd. Dan hoor ik opeens achter mij: “Hey Belle, kerel!” en een halve seconde later komt de klap. Ik zal je vertellen hoe dat zo gekomen is. Het is echt een heel leuk verhaal.

Een retourtje Utrecht Centraal, alstublieft.

“Een retourtje Utrecht-Centraal, alstublieft”
Een mooie woensdagochtend, half 10 op Perron 1a van Culemborg centraal.
Ik heb net met veel moeite een plekje voor mijn oma fiets met zadelhoes van Kitsch Kitschen (waarvan het me verbaast dat hij er aan het eind van de dag nog op zit)kunnen vinden tussen alle oude stationsfietsen die in geen honderd jaar nog worden opgehaald.