Mevrouw Oplopers vroeg mij, waarom ik met de krant in de hand zat te huilen. Logische vraag, want de tranen biggelden over mijn wangen. Maar gelukkig, het viel allemaal reuze mee. Mijn tranen waren niet het resultaat van een groot verdriet, maar het gevolg van een gigantische lachbui, die zich in volle hevigheid had geopenbaard nadat ik een enorme advertentie van Albert Heijn had gezien. Ze lieten apetrots zien dat ze een ietsje minder te duur waren geworden. Nog altijd is de Albert Heijn bepaald niet de goedkoopste supermarkt. Nee, arme mensen moeten nog steeds elders wezen. Maar waarom is Albert toch zo duur? Omdat ze een kwaliteitssupermarkt zijn? Ik dacht het niet…
