meneer

Paulusssie..

Onlangs kwam ik hem toevallig op internet weer tegen; mijn radioheld Paulus de Boskabouter.
We spreken over de late 50 er jaren, beste kinderen. Toen hadden we die gezellige Koude oorlog nog en echte ijsbloemen op de ruiten.
Twee keer per week om 10 voor 7 ’s avonds, vlak voor het slapen gaan, de magie van het Grote Bos.
De stemmen van alle spelers briljant geacteerd door bedenker en schrijver Jean Dulieu.

Door trawant, geleden

Boekenweekgeschenk

Geconcentreerde ogen volgen zijn dwingende wijsvinger.
“Daar is Tillie. Ze loopt in de tuin. Wat ziet ze er leuk uit!” Bij het zien van het uitroepteken herhaalt hij de zin met de juiste klemtoon en haastig zoekt hij de volgende regel. Ik glim van trots. Precies zoals ik het hem heb voorgedaan in al die jaren dat ik hem al voorlees.

Door KawaSutra, geleden

Riebel

“Ik dank onze lieve heer op mijn blote knietjes, als ik hier een beetje goed doorkom”, meldde de vrouw van middelbare leeftijd met 110 Db, in plat Rotterdams. Ze stond met haar lakleren jasje over de ene arm en met haar andere arm breed gebarend uitleg te geven. De aanvangszin van dit stukje was haar slotzin van een monoloog van een kwartier, gehouden in de benedengang van de radiotherapie. Ze was na haar bestraling en voor de start van haar eenzijdige relaas een kennis tegengekomen. Ik mocht al wachtend op mijn stralen, gratis meegenieten van haar dramatische ziekteproces, die ze aan één stuk als een soort van mitrailleur afvuurde op haar kennis.

Door LadyDaan, geleden

De zwarte doos

Ik kom uit een stevig nest. Niet al te groot, zeker niet te luxe met verschillende soorten mos of dergelijke accessoires die het leven vergemakkelijken. Gewoon een simpel degelijk takjes nest. Goed gesprokkeld tegen een redelijke prijs. Mijn vader is dan ook wel een echte koopjesjager. Ik heb zijn voorbeeld gevolgd, en heb mij dan ook de lijfspreuk aangemeten; waarom duur als het ook stukken goedkoper kan?!

Door Grace, geleden

And all that jazz – Deel 1

Sinds een jaar of twee heb ik me, met een voor mijn doen ongekende passie en volharding op de jazzguitaar gestort.
Alle standards, waar ik voor het eerst mee in aanraking kwam tijdens het beluisteren van het legendarische radioprogramma Muziek Mozaiek, wilde ik in eigen interpretatie leren spelen.

Door trawant, geleden