Rode hond

Beste lakeien, leden van de hofhouding én onderdanen/voetvolk,

Bij mij stroomt blauw bloed door de aderen. Sterker, ik ben naast van adel ook van Koninklijke Huize! Ik voel dan ook een stevige aandrang te reageren op de aansporing wat licht te laten schijnen over mijn Persoontje. Onbekend maakt onbemind! Altoos heb ik het een vorstelijk voorrecht gevonden tot de adellijke intimi van Europa te mogen behoren. Los daarvan, om maar meteen met de (paleis)toegang in huis te vallen: van honden heb ik nooit gehouden. Sterker nog, ik verafschuw ze!

Sterk spul

Ik zit languit, onderuit gezakt in mijn blauw, opklapbaar strandstoeltje. Een peuk in mijn rechter-, en een fles, te dure, goedkope wijn in mijn linkerhand. Een warm gevoel van welzijn stroomt door mijn lichaam, eindelijk!

Kipnugget

Voedsel, er zit meer in dan je denkt. Voor de meesten onder ons is voedsel gewoon voedsel. De voedingsstoffen om je lichaam draaiende te houden en je de lange werkdag door te helpen. Als het dan ook nog een beetje smaakt is dat altijd mooi meegenomen. Voor sommigen is het een obsessieve verslaving.

Geloof met mate

April 1983
Een sympathiek drietal presenteert zich op het moment dat ik de deur opendoe. Ik wrijf snel de laatste traan weg uit mijn gezicht en inspecteer, één voor één, de drie gezichten voor me.
“Dag mevrouw, bent u geïnteresseerd in wat bijbelse tijdschriften?”, vraagt de man op de voorgrond met een vriendelijke, charismatische lach.

Prikken

‘Dan moet u wel tussen half acht en negen hier zijn anders hebben we geen tijd om uw gegevens te noteren.’
De stem aan de andere kant van de telefoon klinkt naar een vroegtijdig beëindigde cursus patientvriendelijkheid. Dat stelt me niet gerust. Ik ga namelijk bloed laten prikken. Omdat mevrouw Trawant en ik de winter buiten ons basiskamp doorbrengen moet dat op onbekende grond gebeuren.