Spinazie zonder crème
Ergens tussen de groente stoof ik haar voor het eerst voorbij. Een oud vrouwtje met een bos wortelen in haar hand geklemd, voor de moderne jachtige mens zou ze voor etalagepop door kunnen gaan, maar wie goed oplette, of zoals ik drie strafrondjes rond het schap moest maken omdat de bosjes lente-ui wegens aanvang van de zomer door het personeel onvindbaar verstopt zijn, kon constateren dat er wel degelijk beweging in zat. Niet veel, maar het bewoog. Had ik meer groente nodig gehad, had ik vast haar benen realtime zien bewegen, maar weg was ik alweer, op naar de zuivel.
