In onze Vaderlansche politiek dwalen enkele onverschrokken figuren rond die in de tijd van plunderende en brandstichtende Vikingers geen slecht figuur zouden slaan. Eén daar van is onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Mr. Aart Jan de Geus. Hij is namelijk niet bang…
Meningen zijn verdeeld. Wie die meningen verdeelt, is niet altijd even duidelijk. Toch begin ik zo langzamerhand een donkerbruin vermoeden te krijgen, waar de grote meningverdeler huist. U ook? Juist ja. In dat kastje. U weet wel, dat afgrijselijke meubelstuk, dat uw smaakvolle interieur verpest, wanneer het uit staat en dat tot leven komt, wanneer u uw afstandsbediening met een vingertop beroert.
De ene ‘brede maatschappelijke discussie’ is nog niet voorbij of de volgende dient zich alweer aan in dit kikkerlandje, waarin iedereen zich steeds minder aantrekt van autoriteiten. Zo heeft Premier Balkenende gereageerd op een oproep van columnist Jan Mulder, die excuses eist van de minister-president betreffende de aantijging dat hij mee zou helpen aan de demonisering van ‘onze Advocaat’. Jan-Peter weigert dit ten enenmale en dan ga ik mij eens driftig achter de oren krabben om mijn eigen standpunt in deze eens uit te pluizen.
Nederland moet niets van moslims hebben. Koran, zoete thee, hoofddoeken en moskee. Doe mij nog maar een kopje koffie, zullen de meeste Nederlandse niet-moslims wel denken, met koppijn in de knar van het vele bier dat werd genuttigd tijdens die spannende voetbalwedstrijd. En Hollandse Nieuwe, da’s toch vis?
In een straal van een kleine honderd meter om mijn huis is een aantal instellingen gevestigd, zoals ik eerder al schreef. Het ziekenhuis, een verpleeghuis, een bejaardenhuis en ook een paar blokken huizen met woongroepen voor volwassen geestelijk gehandicapten.
