Maandagavond 21 december trekt er nog een enkele sneeuwbui over Nederland. Het verkeer is de afgelopen dagen een chaos geweest. Ondanks het advies om niet te gaan reizen hebben veel mensen toch besloten een poging te wagen met de auto of het openbaar vervoer. Andere wereldgedeeltes lijken ook last te ondervinden van het noodweer. Het zijn barre omstandigheden waar de economie zich vandaag niets van heeft aangetrokken.
Het eerste wat ik doe als ik ’s ochtends de dag in wankel is de tv aanzetten. Even teletext en het journaal. En onmiddellijk bekruipt me een lichte neerslachtigheid als Laïla Abid dat presenteert.
Ik heb meteen geen zin meer in de dag. Zon of niet, gezellige uitjes gepland, leuk bezoek op komst.., zeg alles maar af. Vandaag kan me verder gestolen worden.
‘Alsof jou leven zo leuk is’, met psychologische doordringing bleef hij staren. Geen woord werd er gesproken, zeker drie minuten lang. Drie minuten in stilte kan een eeuwigheid gezwets betekenen. Drie minuten kunnen drie mensenlevens zijn. We staarden, ik dacht, hij wachtte.
Even met de fractiekamer van de SGP gebeld. “Goedemorgen, Oplopers hier. De heer Van der Vlies in de buurt?” Gedienstig vroeg de telefonist mij om een ogenblikje geduld. Bij wijze van achtergrondmuziekje werd ik getrakteerd op iets dat mij erg deed denken aan een heel oude aflevering van de Muzikale Fruitmand. Best toepasselijk, zo realiseerde ik mij, want bij de SGP zijn ze volgens mij behoorlijk ziek. In hun hoofd. Na enige tijd kreeg ik de Streng Oud Gereformeerde fractieleider aan het toestel.
Volgens veel mensen zal het niet lang meer duren voor de ijskappen smelten en wij allemaal onder een dikke laag smeltwater bedolven zullen worden. De aarde warmt immers op, en zoals we allemaal weten smelt het ijsblokje in de cola ook sneller wanneer de temperaturen buiten op een zomerse dag het kwik doen stijgen.
