Gisteren, is er iets ongelooflijks gebeurd. Ik had een schitterende avond in de kroeg waar het mannenkoor uitging. Na met verschillende koorleden mooie gesprekken gehad te hebben, kwam er een man op me afstappen. Uiterlijk van een sterke arbeider en het karakter van een oude voetballer. “Hup Holland hup, laat de leeuw niet in zijn hempie staan.” De man sprak mij aan met de woorden; “jij bent een schaker?” … “Ik ken Max Euwe!”
“Wat neem jij?”, vroeg je me. Ik bladerde vluchtig door de kaart en liet me verleiden door de entrecote. “Ik denk dat ik daar ook maar voor ga”, zei je alsof je blij was met het feit dat we dat in ieder geval alvast gemeen hadden. Alsof je af was gekomen op een pakkende contactadvertentie in de strekking van: “Man zoekt vrouw met een voorliefde voor entrecote”. Dat was echter niet het geval. Het was een eerdere korte kennismaking die ons hier samen bracht. Een tafel voor twee als vertrekpunt van een onderzoek naar wat voor vlees we in de kuip hebben. “De entrecote”, luidde het antwoord van ons beiden op de vraag van de ober of we al een keuze hadden kunnen maken.
05-05-2010
Beste meneer Wilders,
Namens de PtOH (Partij tegen Ontploft Haar) eis ik dat u opstapt uit de politiek. Hoewel we erg tevreden zijn over uw pro-discriminatiebeleid, zien we uw functie liever vervuld worden door mensen met donker krullend Afro-haar met blauwe ogen.
Als de onbekende zanger en componist Paul Julian Strohmeyer in de trein door zijn geboorteland Wales reist, krijgt hij een idee voor een artiestennaam. Bij het zien van het groene landschap bedenkt hij de naam Green Gartside. Zijn interesse voor het socialisme en zijn bewondering voor ‘Tutti frutti’ van Little Richard leiden tot de bandnaam Scritti Politti (politieke geschriften). Uiteenlopende artiesten als Chaka Khan, Miles Davis, Kylie Minogue en Elvis Costello nemen nummers van hem op. Hoewel zijn kapsel in zijn succesjaren lijkt op dat van Lady Di, is zijn muziek volstrekt uniek.
