Ik ben een vuilnisbakkenras. Een snuffelaar die alles kan gebruiken en blij is met allerlei afdankertjes. Zo’n figuur dat ballen, strikjes, kaarsjes en klokjes uit kerststukjes plukt en in plastic tasjes stopt voor het volgende jaar maar er vervolgens nooit meer iets mee doet omdat ze onvindbaar zijn tussen al die andere tasjes met kerst- paas-, sint-, verjaardag- en feestfrutsels.
Er wordt wat geplagieerd in de muziekwereld. De persoon die er nu van wordt verdacht is iemand van wie je dat het minst zou verwachten. Het is de immer creatieve en optimistische 50 Cent. Bij het lezen van de kop dacht ik eerst dat het om de woorden ‘Bitch, Fuck en Slut’ ging die werden gekopieerd. Nee mensen, het ging deze keer om een volledige zin.
Tijdens het opruimen van de zolder, kwam ik mijn schaatsen tegen. Bij het vasthouden ervan, borrelden er allerlei jeugdherinneringen boven. Jeugdherinneringen ja, want zo lang is het al geleden dat wij hier schaatsbaar ijs hebben gehad. Vijftien jaar oud zijn ze, maar gloedjenieuw. Alhoewel het buiten vriest, stop ik mijn schaatsen maar weer onder in de doos. Ik geloof nooit dat het vriesweer door gaat zetten en ik lig er ook niet wakker van. In Friesland liggen ze er waarschijnlijk alweer weken wakker van.
De afgelopen tijd is er weer een hoop te doen geweest over het klimaat. We hebben weer een hoop experts voorbij zien komen die ons allemaal hel en verdoemenis voorspellen. Als de experts gelijk hebben, dan hebben we binnenkort een mediterraan klimaat en ligt Apeldoorn dan aan zee.
Heerlijk, het schaatsseizoen is weer begonnen. De komende drie maanden word ik bijna ieder weekend verwend met goedgevormde heren in strakke pakken, die zich zo snel mogelijk over het ijs bewegen. Vrijdagavond zet ik me op de bank en ik kom er niet meer af voor zondagmiddag halfvijf. Mijn moeder is nog van de generatie die met het kladblok op schoot, alle rondetijden bijhoudt. Nu ben ik gek op schaatsen, maar zover ga ik niet.
