De kinderen zijn naar school, wij moeders vrij en dus gaan wij er kinderloos op uit. Mijn vriendin en ik zijn op zoek naar een rugzak. De stad in, kuieren over de markt lijkt ons een goed plan op deze stralende ochtend. De auto geparkeerd en op naar het warenhuis midden in de stad. Een bewaker knikt ons vriendelijk goedemorgen, als wij lachend binnen wandelen. De roltrappen en de lift werken weer niet en dus wordt het klimmen naar de tweede verdieping. Voor ons wat extra beweging.

Als wij de rugzak in bezit hebben, besluiten wij voor een kop koffie met wat lekkers, nog een verdieping hoger te klimmen. Op het dakterras willen wij genieten van de zon en iets lekkers, maar we worden lichtelijk gestoord door twee macho mannen. Niet bepaald onze types, te bruin, te glad en te blufferig. Als we voorbij lopen, vragen zij of we bij ze komen zitten. In koor antwoorden wij: ‘Nee, vandaag niet.’ We lopen door naar een paar tafels verderop.

Normaal gesproken zijn wij best in voor een gezellige babbel met onbekenden. Maar zij zijn duidelijk ergens op uit, waar wij geen trek in hebben. We zitten net lekker aan het bakje koffie, als een van die mannen op staat en naar ons tafeltje komt lopen.
‘Mag ik een sigaret bietsen?’
‘Ja hoor.’ Ik houd mijn pakje open, zodat hij er een kan pakken.
‘Bedankt, jullie kunnen gerust bij ons komen zitten hoor.’
‘Wij zitten hier prima, bedankt.’
Eindelijk heeft hij het door en loopt terug naar zijn vriend.
Ik kijk mijn vriendin aan en één blik is genoeg. Wij doen moeite om onze lach in te houden.

De koffie was lekker, de taart en het sigaretje in de zon ook. Het is op en wij verlaten het dakterras. Beneden vlak voor de uitgang komt er een oudere man binnen, hij staat stil, veegt zijn voeten zorgvuldig op de grote mat, neemt zijn hoed af. Hij knikt naar de bewaker, zegt: ‘Goedemorgen.’
De bewaker kijkt verbaast en ziet dat wij het ook hebben gezien, hij lacht en zegt: ‘Dit zie ik niet elke dag.’
‘Wij ook niet’, en wij lopen lachend naar buiten.
‘Met die mooie man zou ik nu wel een bakje koffie willen drinken’, zeg ik tegen mijn vriendin. Die man heeft vast mooie verhalen.

Categorieën: Maatschappij

pepe

Vrouw, (schone)moeder, leerling-creatief schrijven en nog veel meer. Wil je meer lezen? Hier schrijven wij (meiden van Mary)www.meidenvanmary.wordpress.com. Ik mag één van deze meiden zijn. Schrijven is schrappen, het schrijven schrappen is geen optie.

10 reacties

arta · 13 mei 2007 op 20:38

[quote]‘Met die mooie man zou ik nu wel een bakje koffie willen drinken’, zeg ik tegen mijn vriendin. Die man heeft vast mooie verhalen.[/quote]
En als je die dan weer op deze mooie beeldende manier opschrijft, maak je mij ook blij!!
😀

KawaSutra · 13 mei 2007 op 23:03

Wouw, wat een vooroordelen bij de bekende stereotypen. Kan natuurlijk best een oplichter eerste klas zijn terwijl die ruige binken een hart van goud hebben. Maar ik kan het niet ontkennen, de voelsprieten zeggen vaak genoeg.
Leuk beschreven.

WritersBlocq · 13 mei 2007 op 23:10

[quote]Mijn vriendin en ik[/quote]
dan moet ik zo aan Mup denken…

Lekkere schrijvelarij Peepske, en als je die titel ontleedt, dan kan je er alle kanten mee op, en kom je toch terug op waar jij over schrijft. Knap!
Liefs, Pauline.

Trukie · 14 mei 2007 op 00:30

Jullie gingen dus echt met een met ervaringen gevulde rugzak naar huis.
Jammer dat die man er niet inpastte 😉

pally · 14 mei 2007 op 10:38

Leuk verhaal, Pepe, luchtig, met toch inhoud. Al zou je er (zie Kawa) inderdaad ook best helemaal naast kunnen zitten.

één puntje, het twee keer mooi achter elkaar op het eind vind ik niet zo mooi 😀

Groet van pally

klapdoos · 14 mei 2007 op 12:36

Waarom denken mensen altijd maar direct dat er iets achter zit als een oude man een beleefdheidsgroet uit den ouden doos haalt??Ik vind het een heerlijk verhaal, en meestal heb je die knakker wel door die ergens op uit zijn.
groet van leny 😆 :wave: :wave: :wave:

Li · 14 mei 2007 op 23:35

[quote]Met die mooie man zou ik nu wel een bakje koffie willen drinken’, zeg ik tegen mijn vriendin. Die man heeft vast mooie verhalen[/quote]

Zo is het maar net Peep!
Wat een heerlijk verhaal weer.

Li

Ma3anne · 14 mei 2007 op 23:52

Mooi verhaal! 😀

DriekOplopers · 15 mei 2007 op 12:52

Mooie beschrijving van een “gewoon” dagje winkelen. En het was al gezegd: antennes!

Driek

Mup · 15 mei 2007 op 14:19

Verhelderende reactie van Kawa, maar ik volg jouw sprieten :kus:

@WB, moest je aan me denken vanwege de vriendschap, of omdat het stuk over mannen gaat:-)
Beide goed,

Groet Mup.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder