Fred

Stil & alleen

Ik ben een einzelgänger, dat weet ik van mezelf. Mensen geen bezwaar, maar niet teveel en vooral niet te lang. Volk heb ik wel nodig om te komen tot verzinsels, zeg maar mijn schrijfsels. Iets heb ik nodig, al is het maar een blik, een woord of een situatie. Mijn fantasie doet dan de rest en slaat op de hol. Zelfs meerdere verhalen door elkaar, geen probleem. Na een weekje piekeren en zuchten, vloeien de woorden automatisch op papier. Soms voel ik me een machine en produceer voldoende voor een boek. Maar heel soms staan de radertjes in mijn hoofd stil.
In ruste, denk ik.

Door Fred, geleden

Oriënteren

Langzaam gleed het mes diep in het lichaam van de verkoper. Als een warm mes door boter. Verdwaasde ogen keken me aan. Zijn mond bewoog zoals een vis naar adem hapt op het droge, net alsof hij wat wilde zeggen. Een zwaar gerochel was het enige wat hij aan geluid produceerde, een streepje bloed verliet daarbij zijn mondhoek. Dieprood warm bloed. Hoe dieper het mes kwam, hoe leger de ogen werden.

Door Fred, geleden

Dopjes

(…) Oh Biko, Biko, because Biko (..), klinkt het stevig in mijn oren. Bijna automatisch gaat mijn gebalde vuist omhoog en de woorden zing ik hard mee. In de supermarkt. Verbaasde ogen kijken me aan en sommige oude dametjes schrikken van de woeste blik achter mijn bril. Ik kan er niets aan doen. Sommige nummers halen de revolutionair in me naar boven en Biko van Peter Gabriel is zo’n nummertje.

Door Fred, geleden

Ook zij vielen

‘Was het zo goed?’, stond op het bidprentje te lezen dat bij ons squadron op de bar stond. Een vraag van een vrouw die zich afvroeg of de begrafenis was verlopen zoals haar man het wenste. Hij was dood namelijk. Van huis gegaan om een maand later weer terug te keren, althans dat was de bedoeling. Uiteindelijk kwam hij terug in een kist. Het kan verkeren soms. Hij ging omdat de regering het wilde. Het zij zo, en is je werk goedbeschouwd. En dus ga je. Een levend weerzien kwam er niet meer. Wij waren een collega kwijt, en een vrouw haar man. Je staat er bij stil en je gaat door.

Door Fred, geleden

Kaal

Het kost me gemiddeld een half uur. Ik heb dat eens geklokt. Baard trimmen, nekharen verwijderen en wat geen baard moet zijn scheren. Daarna douchen en tanden poetsen. In dertig minuten ben ik het mannetje en startklaar voor de stap naar buiten voor een nieuwe frisse dag. Dit is uitgezonderd koffie en andere genotsmiddelen. Dat is geen uiterlijke verzorging maar meer het innerlijke. Van bed naar buiten in een half uur, vind ik een mooie score.

Door Fred, geleden