Avondje uit

Na lang aandringen en op een anderhalve dag plannen kreeg ik toch de toelating om naar de strandfuif te gaan. Het startte allemaal aan de inkom waar we stonden te wachten op nog enkele vrienden.
Sarina, de enigste vriendin die ik daar kende stelde me voor aan haar vriendengroepje. Wat me al onmiddellijk opviel dat het allemaal meisjes waren, buiten die ene jongen.

Mijn liefste Josh – Eindelijk aanspreken

Na dagenlang genieten van de subtiele signalen beloofde ik een vriendin om op hem af te stappen. Hem…Bij die woorden herinner ik me telkens de gevoelens die ik voor het eerst bij hem had.
Helaas was hij altijd al onbereikbaar, zijn gedrag in de bus was asociaal omdat hij zich telkens afschermde door een I pod. Zijn muziek was luider dan deze meisjesstem. Ik beloofde mijn vriendin om de oortjes van zijn muziek ‘af te pakken’ bij wijze van spreken.
De dinsdagmorgen zou het zover zijn…

Mijn liefste Josh

Je stapt wel elke dag bij me op de bus op weg naar school, glimlacht even maar zegt verder niets. Waarom doe ik de moeite om op te vallen?
Je luistert naar gesprekken onder mij en mijn vrienden, lacht mee met de grappige momenten, voelt mee met gevoelige dingen…

Tot ziens

Daar lag ze dan. Met haar kleine lichaampje in het grote bed. Haar zware adem verraadde dat ze moeilijk kon ademen. Ook al was het ondertussen half twee ’s nachts, haar zoon met zijn vrouw, haar kleindochter en haar achterkleindochter waren op post. Iedereen besefte dat het niet lang meer ging duren, de tijd kortte af.

Tweede auditie

Na twee maand en een half een tweede auditie voor deze kleine meid! Pas drie dagen geleden wist ik dat ik vandaag mocht komen. Ze gingen me ook een tekst toesturen die ik vandaag vanbuiten moest kennen. Maar helaas, ik heb geen enkele tekst gezien.