Pogo Dancing

– Knul, wat zie je er uit! Heb je gevochten?!
– Nee, mam.
– Laat me eens naar je kijken. Mijn God, jochie, je oog zit helemaal dicht en je nieuwe shirt kunnen we ook wel wegkieperen.
– Hè ma, maak je niet druk, laat mij het nou ook eens naar mijn zin gehad hebben.
– Nou lekker naar je zin heb je het gehad, zeg, je komt bijna als een halve oorlogsinvalide thuis. Wat stink je ongelooflijk naar drank, trouwens. Wat doen jullie toch allemaal op die achterlijke schoolfeestjes?
– Pogoën, moeders!
– Wat is dat?
– Nou, moe??

Het Paard en de Kater

Drankig van geest, in de geest van drank en met het gevoel van een overtuigend zelfmededogen pluk ik mijn zuipzieke lichaampje van de grond. Het oude schrale bier klotst nog achter mijn in brand staande oogkassen. De potpourrische smaak van dode ratten overgoten met een sausje van teer en nicotine en geserveerd op een bedje van hennep is sterker dan mijn kop gitzwarte koffie.

Ik House dus ik besta

Dat er in mijn hersens een kronkel zit die een actieve bijdrage levert aan de soms ziekelijk vorm van mijn liefde voor muziek is u misschien wel eens opgevallen. De keren dat mensen mij in één van mijn pro symfonische betogen, onbegrijpend en in sommige gevallen zelfs met zweet in hun handpalmen en met enigszins verwilderde angstogen aan stonden te turen, zijn reeds lange tijd niet meer op één hand te tellen.

Respectloos geprezen (een drieluik)

{Luik 1}
Aan mijn eerste vakantiebaantje zal nimmer het labeltje “spectaculair”gehangen worden; althans niet door mijzelf. Ik vulde vakken in de supermarkt. Samen met mij, een even onnozel zooitje pubers als het ras waar ik zelf toe behoorde. De vele wijze lessen die ons op weinig pedagogische wijze werden toegeblaft door een fanatieke Surinaamse fulltimer, zijn dan ook merendeels in de spreekwoordelijke rook opgegaan.

DJ Willie

In de zonnige maanden bevind ik me meestal op een plek die door veel Nederlanders als wintersportparadijs wordt geconsumeerd: Oostenrijk. Het land waar mijn oma geboren is, trekt mij meer in de lome en hete saaiheid van de zomer dan in de lallende Anton-aus-Tirol-sfeer. Als ik niet in het gebied verblijf waar zich de resten bevinden van de jeugd van mijn familie, hang ik rond in de verlaten skigebieden.

Ode aan de L.P.

Ik sta in de kamer. De lampen heb ik, vanwege het schemeren, van stroom voorzien en zijn aan het schijnen geslagen. De televisie, die mij normaal gesproken rond dit tijdstip mijn dagelijkse dosis pulp injecteert, heeft er het zwijgen toe moeten doen. Een vluchtige blik naar buiten wekt de valse schijn, dat ik iets illegaals van plan ben te gaan doen; de manier echter waarop mijn hoofd op de meest vriendelijke manier terug veert, geeft weer dat mijn stemming de status van opperbest heeft aangenomen.

I-Cheat

Ik moet winnen. (Ja, iedereen wil winnen. Neehee, ik MOET winnen.) Ik ben allergisch voor verliezen. Als ik verlies, verander ik onherroepelijk in een lavaspugend monster met de gelijkenis van een kruising tussen een epileptische grizzly en een krols everzwijn met een groeistoornis.

Dansen op de Vulkaan

[ZAP]
Vannacht is tijdens een precisiebombardement op Bagdad toch een ziekenhuis geraakt. Over het aantal doden is tot op heden nog niet veel bekend, maar een woordvoerder van het ziekenhuis gaf aan dat er op het moment van inslaan enkel vrouwen en kinderen in het ziekenhuis aanwezig waren daar de meeste mannen op dit moment in de buitenwijken vechten.
[ZAP]