Hectisch

Hoe triest is het. Je bent nog niet half gaan slapen of je [i]voelt[/i] dat er wat niet in de haak is.
Het wordt een korte nacht, gekenmerkt door een aaneenschakeling van draaien en keren. Hij slaapt als een roos, zoals gewoonlijk. En jij blijft met de doornen zitten.

Seks verandert alles

Of ik ook een sigaret wil. Voor ik het weet lig ik, op een uur waarop het zandmannetje al lang door zijn voorraad zand heen is, in het gras met een veel te kort jurkje en een hongerig vriendje. Zijn sigaret was slechts een afleidingsmanoeuvre. Een waarschuwing naar zijn vrienden toe; val me niet lastig want dit heeft tijd nodig. Het gaat allemaal snel aan me voorbij, wat ik me herinner zijn de schaduwen van onze lijven en de sporen van hulstblaadjes op zijn armen.

Ode aan de liefde

Ik heb je al meer dan eens gezocht. Als hij sliep, bijvoorbeeld, en ik de druppels op de ramen telde. Of de uitgebloeide bloemen op de salontafel in het ergste geval.
Hij heeft me je al meer dan eens laten vinden. Hij deed me vergeten dat jij geen lakens nodig hebt. Laat staan donderwolkjes in een bed vol rozen.
Liefde. L’amour. Sevgi.
Er bestaan zoveel woorden voor, maar hij is de enige die het vuur doet branden.

Uitgebloeide bloemen

Hij zei dat ik op bezoek moest komen.
Dat het lang geleden was, te lang geleden.
Hij vertelde hoe verloren hij liep in die fucking stad, en hoe hij zich als compensatie minstens één maal per week bezatte om al zijn zorgen te kunnen vergeten.

Alsof er niets gebeurde

We liggen in de zetel. Hij, Brossir. Ik, Axelle. Op de televisie speelt een film van Fatih Akin, Gegen die Wand. Hij is in slaap gevallen: zijn hoofd tegen mijn buik, zijn armen rond mijn nek. Ik kijk naar de film, volg de bewegingen en de ondertitels. Turkse woorden klinken me, in de drie maanden dat hij me Turkse woordjes bijbrengt, nog steeds als Chinees in de oren.