Fallussymbool

Ik draag mijn lul altijd buiten mijn broek. Ik kan hem best in mijn broek doen, maar dan kan niemand hem zien. Het is trouwens wel praktischer om hem achter mijn gulp te dragen, maar hij moet gezien worden. Door iedereen. Zo weet men namelijk dat ik er net mee gespeeld heb, of geoefend. Maakt niet uit, in beide gevallen wil ik dat iedereen in de kroeg mijn lul ziet.
Zo kan ik mij identificeren met anderen die hun lul buiten de broek dragen. En vice versa. Wij zijn een collectief van mensen die de lul buiten de broek dragen.

Een moment van onachtzaamheid

Het is een onbestemd gevoel. Een constant dosis adrenaline vult mijn hart met steeds sneller wordende krampen. Het is een roes die overslaat in een bijna brekende brok in mijn keel, zeker bij de zachte klanken van jazz uit de sopraansaxofoon van Tineke Postma.
Ben ik nu echt verliefd, of ben ik gewoon moe. En als ik dan van een vrouw ga houden, wie is het dan.

Spijbelen wordt bijbaan

Het nieuwe plan van het Centraal Planbureau is een compleet betaalde sabbatical. Tenminste, zo klinkt het mij in de oren. De beste manier om voortijdig schoolverlaters naar school te krijgen, schijnt een financiële stimulans. Geld in ruil voor het stoppen met je opleiding? Een lelijke paradox. Onze regering bestaat uit een generatie die lang wilde studeren. Acht jaar was geen uitzondering. Wij moeten binnen vier jaar klaar zijn, en dan werken! Er moet geld in de economie gepompt worden. Studeren kost geld!

Spiegeltje, Spiegeltje

Mensen in een relatie kunnen niet ongegeneerd over schoonheid spreken. Het gebeurt vaak dat ik in een gesprek beland over schoonheid. Het kan over kleine dingen gaan. De hoeveelheid suiker in je koffie. Eigen gezette koffie of van de V&D. Bijenkorf of Hema. Rookworst of McDonalds. Meisje van de snackbar of de caissière. Net zestien of tweeëntwintig. House of hip hop. DVD of filmhuis. Jennifer Lopez of Carmen Electra. En zo ook deze avond.

Om een kort geding lang te maken

Het valt me op dat de ene column afgezeken wordt, omdat die te lang zou zijn. En de andere wordt, ondanks de minstens even zo lange lengte, de hemel in geprezen wordt. Is de lezer zo lui, of is het verhaal zo mooi, of de schrijver zo goed, of de reacties ongenuanceerd, of discriminatie?