Impressies
De man naast me kijkt steels opzij als de trein Brussel Midi uitglijdt. Zijn moeder en hij konden niet zomaar naast elkaar gaan zitten en ik was te bevooroordeeld om het aan te bieden. Ze hebben een flinke discussie. Is ‘potverdorie’ vloeken, ja of nee? Moeder is onverbiddelijk met haar even onverbiddelijke haar in een onverbiddelijke knot op haar onverbiddelijke hoofd. Zachtjes sputtert hij tegen; er moeten immers manieren zijn om je onvermogen en je woede te uiten? “Onvermogen en woede zijn niet des Heeren”, zegt zij, de tas als wapen op haar schoot om haar woorden nog eens extra kracht bij te zetten.
Onbetaalbaar
In het plattelandse Portugal, waar ik een tijdje gewoond heb, stonden meisjes in horecagelegenheden in langere rijen voor de condoomautomaten dan voor de plee. Wel handig; kun je eindelijk eens doorlopen bij hoge nood. Want, katholieke meisjes hebben meer lol, en minder urine, zo bleek.
Tegen wil en dank
Zou u willen voortleven als symbool, of als martelaar, nadat de
grondwezens uw huid en botten te lijf gaan? Nadat u niet meer bent dan
een hoopje as in een stijlvolle urn met een mooi kaarsje erbij?
Symbool van de vrede, van pacifisme, van zinloos geweld, van Neerlands
enige hoop, áls u nog maar had geleefd? Als symbool voor de
zinloosheid van de stropdas?
Koprol
Een Brit onthoofd, een Afrikaanse vrouw krijgt de Nobelprijs voor de vrede. De fans van GTST kunnen bieden op een lunch met hun favoriet. Huilbabies raken beschadigd door radeloze ouders die gek worden van het gevolg van die keer dat ze besloten toch maar eens zonder aan de slag te gaan. JPB herstelt flink en kan binnenkort weer verwacht worden met een degelijke gerefo wandelstok, om ons land nog iets verder christelijk te zalven.
