Alles wat ik doe

In een leeg huis, moederziel alleen met als enig gezelschap mijn eigen muziek en boeken, is het leven zo kil, zo ellendig kil, dat ik niet weet wat ik met mezelf aan moet. De harde werkelijkheid dondert over me heen en jaagt me de stuipen op het lijf. Er ligt geen rooskleurig vooruitzicht in het verschiet. Dat stemt me in en in triest. Ik zit nog vol met wroeging, twijfel, frustratie en verdriet.

Gisteren toen ik nog jong was

De tijd is gekomen voor mij om te betalen,- voor gisteren toen ik jong was…

Haiko is geboren in het zevende jaar na de bevrijding. Zijn ouders hadden in ’49 de boerderij gekocht van zijn grootmoeder. Het oude mens bleef er wonen in een apart gedeelte. Zijn vader en zijn grootmoeder hadden vaak ruzie.

Waarom dominee

“Bij een ieder van ons, dringen van tijd tot tijd de ‘waaroms’ zich op m.b.t. de ellende waar dit leven hier zo vol van is. Je vraagt je vaak af: waarom overkomt mij dit? Waarom gebeuren dit soort dingen? Ja: waarom laat Gód dit gebeuren??” Ik was benieuwd.

Ervoor of erna

Ik denk wel eens dat de belangrijkste bezigheid van een mens is om erachter te komen hoe het nou werkelijk zit. Bijvoorbeeld: Wat is het waard om lief te hebben?
Er zijn momenten die mijn leven een andere wending gegeven hebben. Een dergelijk moment verdeelt de tijd in twee periodes: ervoor en erna.

Mythes over psychofarmaca

Mensen die in de psychiatrie lopen hebben complexe problemen die volgens mij niet opgelost kunnen worden met een pilletje of prik. Integendeel, psychiatrische middelen voegen toe aan de problemen doordat ze afstompen, somatische aandoeningen veroorzaken, en afhankelijkheid creëren.

Komt het goed

Ik liep door de straten met de hond aan de lijn. Uit de hemel daalde een regen zo zacht en fijn dat die deed denken aan de nevel van een waterval. En de vochtigheid gaf een glans aan alle dingen, aan de daken en gevels van de stad, en het blauwe asfalt, aan afvalemmers en fietsenstandaards.
Na een tijdje brak de zon door. Ook struiken en bomen hadden een eigen schijnsel, alsof ze schoon en vernieuwd waren. Ik liep onbezorgd en met lichte tred en ik dacht aan mijn jeugd.

Witte kameleon

Hij wilde haar niet zien voor wat ze was en vergrootte daarmee de schade die ze hem op den duur toebracht. Vrienden waarschuwden hem voor haar en vroegen wanneer zijn ogen eens open gingen, hij begreep ze niet. Vrienden die later zijn vijanden zouden worden, ze begrepen hem niet.

Kwart over drie

Was het niet de mensenzoon zelf die zijn laatste woorden sprak onder die zwarte hemel: “Mijn God, mijn God waarom heeft Gij mij verlaten”?
Hij wist het antwoord zelf niet eens en wij klampen ons vast aan dat beetje twijfel waar we tegenwoordig zoveel behoefte aan hebben. Hoe dankbaar zijn we voor deze onzekerheid.