dokterblues

Ik ben benieuwd

Liefdeloos voelen is een verlangen naar de wijze en warme woorden van mijn moeder. Helaas zijn die woorden verdwenen en kan ik het niet zonder. Wat rest is het verlangen. Nu ben ik wees en ben aangewezen op eigen kracht en inzicht.
Dat lukt bij tijd en wijlen totaal niet.

Door dokterblues, geleden

Uw wil geschiede

Niemand heeft me ooit verteld, dat verdriet hetzelfde gevoel geeft als angst. Ik ben niet bang, maar de gewaarwording is dezelfde als bij bang zijn. Het zelfde nerveuze gevoel in de maag, dezelfde rusteloosheid, de voortdurende behoefte om te geeuwen. Andere ogenblikken lijkt het een beetje op dronkenschap. Er is zoiets als een onzichtbare deken tussen de wereld en mij. Ik vind het moeilijk om wat iemand zegt, tot mij door te laten dringen. Moeilijk om te willen dat het tot me doordringt.

Door dokterblues, geleden

Ajax – Feijenoord

Het was winter en zaterdag voor de Kerst. Vlak voor de middag besloot ik om in de middag te voet naar het centrum te gaan, samen met m’n vriendin, die op het moment van het ontstane idee nog in haar nachtgewaad rondliep en me verrast aankeek bij het aankondigen van mijn plan. Meestal blijf ik zaterdags thuis en rommel wat aan in en om het huis, – op zondagmiddag is meestal ons wekelijks loopevenement, – maar er lag toch sneeuw en de temperatuur buiten nodigde ook niet uit om te gaan klussen, bovendien kwam Ajax – Feijenoord dan op tv.

Door dokterblues, geleden

Kerst zonder kind

Ja, het gebeurt opnieuw. Het voelt of mijn hart er weer eens is uitgerukt. Ouders van overleden kinderen moeten elke dag overleven om verder te gaan zonder hen. Mensen in hun omgeving vinden het moeilijk om er mee om te gaan. Vaak gaan ze de ouders uit de weg, of er wordt niet over gepraat. Omdat ze niet weten wat ze moeten zeggen of bang dat ze je kwetsen als ze er over beginnen. Terwijl praten over je kind geen moeite kost, – men hoeft helemaal niet veel te doen.

Door dokterblues, geleden