De dag van St. Strontius

Enkele dagen geleden was het een echte ‘strontdag’. Ik kan er geen beter woord voor vinden.
Net uit bed, nog duf en in badjas, zagen we een aantal mannen aankomen.
Gekleed in van die verdacht schone fluorescerende pakken kwamen ze naar beneden flitsen, onze boomgaard in. Op de dijk stonden wel drie enorme wagens materieel. Oorlog?

Aftuigen!

Aan geen huishoudelijke handeling beleef ik meer plezier dan aan het jaarlijks aftuigen van de kerstboom.
Het lijkt ook wel of ik het elk jaar ruiger aanpak. Ik raak in een soort roes, geloof ik.
Als ik eenmaal begin ben ik niet meer te houden.

Ouwe oliebollen

Als het nieuwe jaar allang weer is aangevangen beginnen ze pas lekker te worden, onze oliebollen.
Dat kan liggen aan de soort. Bij ons zijn ze zelfgebakken, zonder vast recept en dat brengt verrassingen. In vorm en kwaliteit.

Volendamse Marokkaan

Lesgeven op een VMBO in het centrum van Utrecht was heftig. Maar er hangen ook ongelooflijk bijzondere herinneringen aan. Humor en inventiviteit waren belangrijke items om het vol te houden en het zelfs leuk te vinden.

Het geluid van stilte

In de verte hoor ik een vliegtuig en een tractor. Het maakt dat ik denk: wat stil is het hier.
Bestaat stilte bij de gratie van geluid zoals schaduw bij de gratie van zon?
Er bestaan waarschijnlijk net zoveel verschillende stiltes als er geluiden zijn.