Fictie

De basgitaar

Zeven jaar geleden kreeg ik van de verkoper in de muziekzaak een basgitaar in mijn handen gedrukt waarop ik op slag verliefd was. De mooie dieprode laklaag bracht mij volledig in vervoering. Ik durfde het ding amper te bespelen en zat er wat onhandig mee in mijn handen. Het prijskaartje wilde ik niet lezen, want ik wist wat dat betekende; dat ik de komende dagen met man en macht zou gaan proberen het geld voor dit prachtige instrument bij elkaar te krijgen. Maar de verkoper verstond zijn vak en overtuigde mij met allerhande mooie praatjes.

Door Irma, geleden

Anti-Christ

Zo nu en dan wordt het wel heel donker hier in de straat. Dan valt de straatverlichting weer eens uit, of er gebeurd iets anders waardoor de kamer opeens wel erg naargeestig lijkt. Dat heeft waarschijnlijk te maken de man die op dat moment op mijn kapotte bel drukt. Het is hem niet aan te leren dat dat ding al tijden niet meer werkt. Als hij vervolgens een paar fietsbellen laat rinkelen weet ik genoeg. De nare man wil zijn verhaal weer eens kwijt.

Door , geleden

Geslaagd

Door alle columns over ouder worden en slagen in het leven, denk ik ook eens terug……
Hier zit ik dan. De jaren zijn voorbij gevlogen, lijkt wel. Ben ik geslaagd? Ja, ik denk het wel. Het verloop van je leven plannen, kan dat? Jawel, dat kan. Hoe het verliep? Wil je het weten? Okee, hier komt het.

Door Eftee, geleden

Apothekerskast

Mijn hoofd is als een apothekerskast. Van binnen dan hè, niet van buiten, hoewel de symboliek van laatjes en hoekigheid ook nog wel valt toe te passen op mijn buitenkant, maar dat zou misschien te ver gaan voor de gemiddelde Telegraaflezer die zich over dit stukje buigt. Dertien jaar en ouder, maar zeker niet veel ouder dan zestien, dan wordt het toch meer Algemeen Dagblad publiek in plaats van de Volkskrant onder de plebs.

Door Tasz, geleden