Vervolg verhalen

Jessica in boxershorts 2

Als de kleine pauze om is en het tijd wordt om weer naar binnen te gaan staat de directeur van school met een bezorgd bij de ingang. Alle kinderen komen om hem heen staan en vragen zich af wat er aan de hand is. De directeur tilt zijn hand op om het stil te laten worden. Hij wil wat zeggen. ‘Jongens en meisjes, de Sint kan elk moment hier zijn. Maar hij heeft zijn grote boek niet bij zich! Er is een verwarde Zwarte Piet met dat boek op het dak geklommen en hij heeft hoogtevrees. Hij durft er niet af. Ik weet niet hoe we dit op moeten lossen.’

Door Wilma, geleden

Reynier (3) slot

Met een glas rode wijn in onze handen zitten we naast elkaar, op het Kloetingse dorpsplein, tegen het muurtje van de kerk. We bekijken en beoordelen de aanvoer van de verse lentefeest-gasten. Omdat het dit jaar op zijn `Amerikaans` is, sjouwen ze allemaal iets mee. Bier, wijn, chips, soep, taart, het maakt niet uit wat. Het wordt bij binnenkomst op een grote tafel neergezet en het feest is pas klaar als alles op is.

Door lagarto, geleden

Reynier 2

Boven het door brandstapels verlichte en schemerige oer-tafereel valt de digitale klok die erboven hangt nogal uit de toon. De gifgroene cijfers op het donkere display houden zich niet aan het aantal bestaande uren en tellen vliegensvlug, bijna onnavolgbaar en oneindig door.

Door lagarto, geleden

Reynier 1

Tussen de gasten van het jaarlijkse lentefeest heeft mijn maatje, John Deer iets gezien. In elkaar gedoken, met die voor mij zo bekende grijns op zijn gezicht, staat hij daar in zijn handen te klappen en te wrijven van plezier. Dan vult hij voor de zoveelste keer zijn glas, geeft mij die speciale knipoog en loopt recht op Hannie af, die nu helemaal in het oranje, met haar Bagwan ketting om, `Ma-somati` heet. Amicaal legt hij zijn rechterhand op haar schouder. Glimlachend zie ik het tafereeltje aan. Hij is op dreef, de klootzak. Het bier klotst over de rand van zijn glas, iedere keer als hij zijn lijf lachend achterover slaat, en haar expres, de hele tijd, `Masarati` noemt.

Door lagarto, geleden

Trisha (Deel 4)

Ik was in een andere wereld beland. Na elf jaar was zelfs Engeland flink veranderd en na mijn diagnose en de depressie van de drie maanden daarop was ík ook danig veranderd. Ik was namelijk bezig om mijn nieuwe status als seropositief mens te relativeren en dat lukte mij aardig.

Door datmensinkenia, geleden