Overig

Klappen

Willem wrong zich met moeite door het gat in de heg en bleef toen aan de andere kant staan. Hij keek ons aan met die vreemde blik in zijn ogen. ‘Kom!’ beviel hij opnieuw.
We keken elkaar aan. Hij was gek. Maar wat moesten we? Als we niet kwamen kregen we vandaag of morgen John of Alex op ons dak.

Door Cor Snijders, geleden

Straf de bozen

Connie gilde. Ik verstijfde. Vlak voor me hield Willem halt. Zijn handen grepen mijn schouders.
‘Kzoujedoodmottemake,’ grauwde hij uitzinnig van woede. ‘Harstikkedood!’
Connie was opgestaan en rende om de tafel heen naar hem toe. ‘Wil je daar direct mee ophouden!’ gilde ze.
Ondanks mijn verlamming keek ik haar vol bewondering aan. Mijn verkeerslichtmeisje!

Door Cor Snijders, geleden

Spicht maakt het uit

We zaten samen buiten achter het huis toen het gebeurde. Sinds de eerste dag dat we hier woonden dronken we een pilsje op het terras. We zijn geen drinkers. Maar het was warm en we waren zo’n beetje door alle klussen heen. We hadden het verdiend.

Door Cor Snijders, geleden

De klus geklaard

Ik was in gedachten verzonken naar ’t Hoekje gelopen. De auto was gespoten en zag er schitterend uit. Ik had die middag het dashboard weer ingebouwd. Alles kon weer worden ingebouwd. Ben zou nog een paar dagen veel werk hebben en dan was het gebeurd. En toch peinsde ik over het ‘kleinigheidje’. Ik wilde van het gevoel af dat Willem wat over me te vertellen had.

Door Cor Snijders, geleden

Hoofdprijs

‘Ik heb de hoofdprijs gewonnen,’ riep Connie. Ze danste door de kamer. Mijn verkeerslicht meisje. Ze was door het dolle heen. Ik hield nog meer van haar dan anders. Ze had een brief in handen waarin het heuglijke nieuws werd meegedeeld.
Toen ze gekalmeerd was ging ze aan tafel zitten en legde de brief voor zich neer. ‘Lees maar eens wat er staat,’ zei opgewonden.

Door Cor Snijders, geleden