Grijs linoleum

Tegen het einde van het laatste schooljaar op de lagere jongensschool moest mijn vader bij het schoolhoofd komen, mijn volgende educatieve bestemming moest besproken worden.
‘Hij is snel afgeleid, zit dikwijls dromerig en afwezig naar buiten te staren en heeft moeite met begrijpen. Zijn taalbeheersing daarentegen is goed, maar ja, ook keurig uitgesproken foute antwoorden blijven fout’.

Jong!

‘Maar ik ben nog geen veertig!’
Is mijn reactie als een vriendin vraagt of ik meega naar een 40plus avond. ‘Ik ook niet, maar je kunt er lekker dansen en die paar jaar jonger, dat maakt echt niet uit.’ Ik twijfel, sta er met één been in, het andere haakt nog achter dat veertigplus. Tot ze enthousiast de dansvloer beschrijft. Ik ga mee!

Bonje met de buren

‘Shit! Wat is dit voor rechtgetrokken boomerang?’ ‘Ah, dat is mijn spiksplinter nieuwe dildo. Is het geen aandoenlijk stukje hemel?’. Kees keek me aan met een blik vol met niets, dus ik lichtte het even toe. ‘Afkomstig van een naargeestige zwarte weduwe, maar dan in menselijke vorm. Meer wil ik er verder niet over uitwijden, tenzij je erop staat.’ Zodoende ging Kees op mijn stok staan en ik begon te vertellen.

Kleinood

Hoe je hem ook wendt of keert als ie valt dan zijn de rapen gaar. Ik bewaar hem dan ook altijd op mijn nachtkastje. Veel te bang dat ie in tweeën breekt. Stel je voor? Dan ben ik voor eeuwig verloren. In de belangrijkste wedstrijd van mijn leven zou ik dan geeneens de finish halen. Dat mag absoluut niet gebeuren. Ik mag de grip op mijn kleinood niet verliezen. Ik koester dit goddelijk voorwerp.

Ongeluk

Als hij uit de bocht komt, wordt Peter van Meer ineens verblind door de laagstaande zon. Hij ziet de langzaam voor hem rijdende vrachtwagen te laat. De neus van het kleine Japannertje wringt zich in de kont van de truck. Peter van Meer krijgt het nauwelijks mee. Hij verliest bijna meteen het bewustzijn.