Zand erover

De frêle hand van mijn moeder ligt in de mijne. Alsof een mol gangen in haar gestel graaft, verdwijnen de blauw geaderde lijnen onder haar nachthemd om in haar hals en gezicht weer op te duikelen. Hier en daar ontspruit een dikke hoop, gevormd door een moedervlek of gesprongen ader.
Ze kreunt wat, en fluistert: ‘Vergeef me. Zand erover, dan kan ik verder.’

Advocaat van de duivel

Waarom eigenlijk niet? Waarom kunnen er geen 5.000 belastingambtenaren afvloeien? Sterker nog. Wordt het niet eens tijd om de Belastingdienst te privatiseren? Ja, concurrentie moet er komen, vrije mededinging, kortom marktwerking.

Abracadabra

Beha’s, gék word ik ervan. Te groot. Te klein. Te knellend. Te lubberend. Ik koop altijd de verkeerde. En om alles zomaar te laten hangen is ook geen optie, want wie wil er nu tegen een trillende en lillende voorgevel aankijken?

Verbouwwijk

Ik kon deze week mijn eigen straat niet inrijden. Een bouwkraan blokkeerde de weg. Ik keek toe hoe een halve dakkapel over het huis getakeld werd. Er wordt wat afgebouwd in mijn buitenwijk. Aan nieuwbouwwoningen kun je blijven aanbouwen. De straat van de andere kant inrijden had geen zin. Daar versperden twee containers vol gesloopte keukens en uitgebroken houten vloeren de weg. Een nieuwbouwwijk is nooit af.

Post

Mijn lief zit nu al uren achter Skype om onze zoon te helpen een ellenlange tekst te verbeteren. Taalblindheid komt veel voor in onze familie en ook onze afstammeling is ermee behept.