Erotiek in de tuin

Het waren onlangs roerige tijden op ons erf. Terwijl de lente tot een ware uitbarsting kwam en mij voorspiegelde dat alles zomaar vanzelf tot leven komt, bleek dat in onze dagelijkse praktijk iets meer voeten in de aarde te hebben.

Tegenzin

Als ik ‘s morgens wakker word, schijnt de zon uitbundig de yurt in. Vier paar bruine en één paar amberkleurige ogen, kijken mij verwachtingsvol aan. Grrr, ik probeer nog even om net te doen alsof iedereen nog wat wil slapen. Dat lukt dus niet. Oké, ik begrijp het, jullie willen eruit, plassen en eten. Het is nog zo’n tien graden onder nul buiten, het zonnetje doet haar best maar het is nog te vroeg voor voelbare warmte.

Hongaarse moeilijkheden

De Hongaarse politiek veroorzaakt momenteel een behoorlijke crisis. Ik verneem dat vooral van mensen uit Nederland, hier heeft geen mens het erover. Politiek is niet mijn ding maar dat houdt nìet in dat ik onverschillig sta tegenover de mensen die getroffen worden door (nog meer) armoede en discriminatie!

Gezinsuitbereiding

Vorige week kregen wij een mail uit België met foto’s van een Reu van vier jaar oud, een prachtig mooie gezonde jongen en gróót!
Deze jongeman zocht een nieuw huis om te wonen. Zijn eigenaren moesten vanwege hun werk het buitenleven verruilen voor een appartement in de stad. Omdat dit een reu leek te zijn van een compleet andere afstamming als onze dames, zagen wij wel mogelijkheden. Als we zelf een goede reu hebben worden de dekkingen geografisch gezien, een stuk eenvoudiger.
Nader onderzoek wees uit dat deze meneer ‘Kansas’ heet en een rustige lieve lobbes is. In een prettig Skype-gesprek met de eigenaren zijn we overeen gekomen dat wij de tweede helft van zijn leven voor hem gaan zorgen.

Liefde is…

Er was ons al enthousiast medegedeeld dat er zigeunermuziek zou komen in het ‘cultur-ház’. Aangezien er hier bijna nooit iets gebeurt, was dat nieuws op zich al bijzonder, een opwindend vooruitzicht. Ik wist dat er in Drávatamási een cultuur-huis is, maar ik had niet de indruk dat daar wel eens iets gebeurde. Nu dus wel en het is een prachtig feest geworden!

Herfst

Laatst gaf een dame mij een leuke reactie op mijn blog. Ze zei dat ze het graag leest omdat ik haar meevoer in ‘mijn’ beleving van de dingen. Zij vertelde mij dit juist op een moment dat ik mij afvroeg waar het blog nu eigenlijk toe dient, dat heb ik soms, zo’n dipje.

Post

Mijn lief zit nu al uren achter Skype om onze zoon te helpen een ellenlange tekst te verbeteren. Taalblindheid komt veel voor in onze familie en ook onze afstammeling is ermee behept. 

Bloedhonden bevalling op de Hongaarse Poesta.

Het is elke keer weer leuk om hier in ons ooievaars dorp in het zuid-westen van Hongarije, het Bloedhonden Clubblad in de brievenbus te vinden. De postbode heeft geen huisnummer nodig, de kop op de voorkant zegt hem genoeg. Dat moeten die gekke Hollanders zijn, die hebben vier van die exemplaren in de tuin banjeren.

Insteken, omslaan, doorhalen en af laten glijden

Wie ooit breien heeft geleerd zal zich deze instructies nog goed kunnen herinneren.
Ik weet het nog precies, het allereerste geklungel met die dunne gladde naalden. De warme zachte handen van de juf, die achter mij staat en met haar handen de mijne stuurt. Alles in de knoop en frustratie ten top. Later de eerste zelfgebreide sjaal, trui en poppenkleertjes. Màn wat was ik trots op mijn breisels!

Ontspan!

Ik denk teveel. Vooral nu ik naar dit lege scherm zit te staren, razen de gedachten door mijn hoofd. De rest van mijn lichaam voelt als een soort springveer. Wanhopig probeer ik om kris, kras tussen al mijn ideeën door, er één zinnige te ontdekken. Een creatie uit deze chaos is godsonmogelijk. Zo’n soort crisis kan uren duren, dagen verpesten.

Huisartsenpraktijken

Waar ter wereld een mens ook neerstrijkt, ooit zal men zich aan een gang richting de dichtstbijzijnde huisarts moeten wagen. Zo ook ik. Toen we pas in Hongarije woonden, kon je alle medicijnen gewoon zonder recept bij de apotheek kopen. Jammer dat ik zo weinig verstand heb van hallucinerende formules, dan had ik er nog een sterren-hemel-verruimend feest van kunnen maken.
Ondanks die gemiste kans was het wel makkelijk, we konden gewoon met de naam van de medicijnen die we in Nederland wel eens slikten, de Hongaarse variant ophalen. Ieder mens heeft zo zijn eigen vertrouwde kwaaltjes en weet heel best hoe die te lijf te gaan.

Landelijke landerigheid

Op de ontelbare plekken waar we ooit gewoond hebben, soms was het niet meer dan een poosje bivakkeren, nam ik direct een vaste plek in beslag. Ik kies een bepaalt punt, poot er een stoel neer met een grote bijzettafel en ik woon.
Het schijnt dat onze energie op zo’n plek beklijft, waardoor je er steeds meer op je gemak bent. Ik ben over het algemeen een heel aardig meisje, maar maak niet de fout om plompverloren op ‘mijn’ plek te gaan zitten, want dan bonjour ik je er onmiddellijk af!
Ik kan op de stoel tegenover de mijne gewoon niet aarden.