Vreemd verhaal

-“Ik moet met je praten.”
“Praten doe je maar met jouw vrouw, Marcel. Ik heb andere specialiteiten.”
-“Daar wil ik het nu juist over hebben.”
“Oké, dan doe ik mijn kleren vast uit.”
-“Nee. Nu even niet.”
“Pfft, dan neuken we straks wel. Laat maar horen.”
-“Sofie, het zit zo: Seksueel passen we als een potje en een dekseltje. Thuis mis ik dat. Ik wil met jou door.”

Leed per vierkante meter

De opstandige maïs heeft het veld moeten ruimen voor nieuw gewas.
Enkele gebroken, achtergebleven stompjes steken voorzichtig boven het jonge groen uit. Het zijn de laatste getuigen van een veldslag, begonnen en gewonnen door de combinatie Claas van den Boer.

Gleufhoeden

Mijn vader had drie gleufhoeden. Een grijze voor de zondag en de kerkgang, maar ook voor recepties en feestelijkheden. De tweede, een bruine, was voor doordeweeks. De derde gleufhoed, een zwarte, was voorbestemd voor begrafenissen; samen met een bijbehorend donkerblauw driedelig pak.

Wat wil de columnist?

Jarenlang heel serieuze stukken geschreven. Beleidsnotities met op een goudschaaltje afgewogen formuleringen. Persberichten in het schemergebied tussen de media halen en je gesprekspartner niet te erg op de kast jagen. Als ghostwriter columns schrijven voor de voorzitter van een consumentenorganisatie. Dat begon eerlijk gezegd een beetje te vervelen.

Permanent beschadigd

Laat ik over één ding duidelijk zijn. Ik had een schat van een moeder. Zo’n moeder uit een boekje. ’s Morgens stond ze op, maakte ontbijt voor me en zorgde dat mijn lunchpakketje klaar lag. Als ik ’s middags thuis kwam zat ze met een luisterend oor en een kopje thee voor me klaar. Kortom, ze was het verzorgende typje.