Ik ben dol op muziek; rock, pop, reggae, en zelfs klassiek luister ik graag. Ik ben niet zo moeilijk als het over muziek gaat. Ik heb alleen aan één “muziek”-genre een gruwelijke hekel: Nederlandse piratenmuziek. Alleen al het iets te vrolijke deuntje laat me kokhalzen, om nog maar niet te spreken over de vreselijke teksten, waarbij elke slechte waardering een understatement is. Ik vroeg of ze een andere zender op wilde zetten, want met Frans Bauer in stereo maak ik de grootste ongelukken. Het is niet zo, dat ik die man niet mag; hij komt altijd erg sympathiek over op tv. Ik krijg alleen altijd een spontane migraine-aanval, wanneer ik zijn slijmerige kleuterstem hoor. Ik was net weggereden vanuit de parkeerplek van ons huis, mijn ouders kon ik nog in mijn net nog goed verstelde binnenspiegel zien zwaaien. Ze waren blijkbaar naar buiten gekomen om me weg te zien rijden, een beschamend gevoel maakte zich meester van mijn zenuwen. Ze keurde mijn voorstel goed en zette een andere radiozender op.
[i]Through these fields of destruction Baptisms of fire I’ve watched all your suffering As the battles raged higher[/i]
Een klassieker, die hoor je niet meer vaak op de radio. Ik apprecieer klassiekers, vooral wanneer er een maatschappelijk probleem kritisch wordt bezongen; oorlog in dit geval. Ik vind het leuk om te discussiëren over maatschappelijke problemen. Andermans visie wil ik graag horen, want slechts één kijk hebben op dingen, dat is meer voor pessimisten en optimisten. Ik ben geen van beiden; ik zit er tussenin. Ik wilde bijna haar mening vragen over het nut van ons Nederlandse leger, maar ik slikte mijn woorden in. Iemand die vrijwillig Frans Bauer luistert, die zal ook wel geen verstand hebben van het leger, bedacht ik me.

Ik ben overgeleverd aan Suzanne; een vrouw die me net zo bekend is als de bestuurder van de auto voor me. Ik mocht alleen nog sturen en gas geven, de rest zou zijn doen. We naderen een bocht.
‘Laat het gas maar los,’ vroeg ze vriendelijk, ‘en stuur maar met de bocht mee naar rechts.’
Alle mensen die op het trottoir staan, kijken ons aan. Wie koopt er dan ook een felblauwe Volkswagen Golf? Dan vraag je om aandacht, maar misschien is dat ook juist wel haar bedoeling. Ik werd geacht helemaal naar de andere kant van mijn dorp te rijden. Wat in feite inhield, dat ik twee hele straten moest doorrijden. Iedereen kent me en weet dat ik vandaag mijn eerste rijles heb. Het is rustig in de straten; hier en daar fietsen enkel de mensen die levensmoe of niet goed geïnformeerd zijn.

Ik droomde nu al over mijn rijbewijs. Een rijbewijs zou voor mij een soort van onafhankelijkheidscertificaat zijn. Niemand zou me meer ergens heen hoeven te brengen, want dat zou ik dan zelf kunnen doen. Een grote auto hoef ik niet; status ontbeer ik niet. Mensen die naar status jagen, zijn mensen die zich beter willen voelen dan de rest. Ik voel me absoluut niet beter, eerder ziekelijk gestoord.

‘Zet de auto maar even langs de kant,’ zei ze, ‘we gaan nu even met behulp van de TomTom rijden.’
Een TomTom, wie verzint zo’n naam? Frans Bauer? Een tweede woord was kennelijk te moeilijk om te verzinnen, dus dan maar een dubbel woord. We moesten op weg naar de grote stad, die ik niet ga noemen omdat ik de plaats van jullie meeting niet in twijfel wil brengen. ‘Vul maar de Socratesstraat in.’ Ik heb vier keer moeten vragen wat ze precies zei. ‘Zokratees’, zo sprak ze het uit. Ik vroeg om een spelling: ’S-o-c-r-a-t-e-s-straat’ Ja, nu wist ik het wel. Ik zei de naam van de filosoof maar even, om het voor haar volgende leerlingen wat simpeler te maken. ‘Ken jij haar dan,’ vroeg ze.
Op dat moment nam ik alles in twijfel; de spiegels, de stoelen, de auto, de straat, het land en de gehele wereld. Ik heb toen maar gezegd dat het de voorganger was van het comazuipen; zuipen tot je erbij neervalt.

Ik rijd de verlaten snelweg op. Ik ben onderweg naar mijn bestemming. De bestemming die TomTom niet kan vinden. [i]Just another guy on the lost highway.[/i]


18 reacties

Kuin · 27 maart 2009 op 12:26

Haha!
[quote]Ik heb toen maar gezegd dat het de voorganger was van het comazuipen; zuipen tot je erbij neervalt.[/quote]

maurick · 27 maart 2009 op 13:49

[quote]Ik mocht alleen nog sturen en gas geven, de rest zou zijn doen.[/quote]

Oops! zijn=zij.

LouisP · 27 maart 2009 op 13:53

goed geschreven M.

een auteur die ‘brother in arms’ gebruikt en wellicht ook goed vindt kan niet slecht zijn.

L.

SIMBA · 27 maart 2009 op 14:04

Je hebt toch geen rijles op 11 april rond 17:00 uur hoop ik. 😀

Ma3anne · 27 maart 2009 op 14:32

Met een enorme vaart geschreven. Lekker leesvoer.
Van mij mag je je hele rijlesperiode op deze manier beschrijven. Ben wel benieuwd wanneer je volwassen zult zijn.

Dees · 27 maart 2009 op 17:16

Zokratees, een inwoner van Zokratie natuurlijk 😀

Heel leuk stukje.

Ik denk alleen dat je dit:

[quote]status ontbeer ik niet[/quote]

niet bedoelde te zeggen!

lisa-marie · 27 maart 2009 op 18:46

[quote]Het is rustig in de straten; hier en daar fietsen enkel de mensen die levensmoe of niet goed geïnformeerd zijn.[/quote]

was ik even blij dat ik gewoon binnen zat in die grote stad… 😆

Hij is erg leuk en met veel plezier gelezen

arta · 27 maart 2009 op 19:51

Grappig!
🙂

maurick · 27 maart 2009 op 20:52

Je hebt gelijk, beetje ongelukkig gekozen.
‘Ik streef niet naar status’, zou in dit geval beter zijn…
Bedankt
😉

doemaar88 · 27 maart 2009 op 21:36

[quote]Ik voel me absoluut niet beter, eerder ziekelijk gestoord.[/quote]
[quote]Het is rustig in de straten; hier en daar fietsen enkel de mensen die levensmoe of niet goed geïnformeerd zijn.[/quote]
😀

Leuk stukje, goed vervolg op deel 1. Prima gedaan.

maurick · 27 maart 2009 op 23:14

Met dat nummer ben ik opgegroeid. Mijn vader is Dire Straits fan, en ik denk dat dat in het bloed zit. Aan het gitaargeweld van Knopfler kan menig gitarist een puntje aan zuigen. De tekst is ook erg sterk:
[i]There’s so many different worlds
So many different suns
And we have just one world
But we live in different ones[/i]

Om de vinger maar eens op de zere plek te leggen, ontroerend mooi.

(Sorry, een beetje off-topic, geloof ik.)

LouisP · 27 maart 2009 op 23:27

nou, ik denk dat er maar 1 nummer boven kan.
‘down to the waterline, no money in our jackets and our jeans are torned, your hands are cold but your lips are warm. gitar!!

Prlwytskovsky · 27 maart 2009 op 23:50

[quote]Ik ben overgeleverd aan Suzanne[/quote]

Even denken …. Herman van veen? :eh:

maurick · 27 maart 2009 op 23:57

Ja, dat klopt. In mijn vorige column staat er het één en ander geciteerd. Mocht je het willen lezen, zie mijn [url=http://examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=9084]vorige column [/url]

😉

KawaSutra · 28 maart 2009 op 03:24

[quote]…status ontbeer ik niet…[/quote]
Waarschijnlijk bedoelde je: ‘status ambieer ik niet’.
Leuk geschreven, ik ben benieuwd waar je terecht gekomen bent.

maurick · 28 maart 2009 op 11:05

Dat zou inderdaad een betere bewoording zijn!
Bedankt! 😉

Mien · 28 maart 2009 op 21:38

Tom Tom is een verbastering van Tom Cruise Control.
Cruise Control is dan weer een verbastering van Crusader …
The Crusaders vonden dat dan weer een mooie naam voor hun muziekbandje en maakten best mooie muziek … over smaak valt niet te twisten.
Zolang Suzanne je niet naar de rivier brengt is er niets aan de hand.

Mien

maurick · 28 maart 2009 op 22:38

Tom Tom en Tom Cruise Control lijken ook zo veel op elkaar. 😀
Ik blijf het een vreemde naam vinden.
Anyways, dat ze me naar de rivier brengt, vind ik geen eens zo erg. Zolang het maar niet in de rivier is. 😉

Geef een antwoord