“Onze vader Die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd.
Uw rijk kome,
Uw wil geschiede op aarde zoals in de Hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schuld,
zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven.
En leid ons niet in bekoring,
maar verlos ons van het kwade.” Deze tekst suist door mijn hoofd als ik terugdenk aan mijn basisschooltijd. Hoe Atheïstisch ik ook ben en of ik het leuk vind of niet, ik krijg deze tekst niet uit mijn hoofd. Niet in de zin van dat ik er constant aan denk, maar dat ik niet denk: Hoe ging die tekst ook alweer?
Wat kan ik hieruit concluderen? Dat ik óf goed was in dingen onthouden óf dat het er zo hard werd ingestampt bij de kinderen dat het gewoon niet te vergeten wás. Het laatste klopt. Wij hadden wekelijks een les van “Meneer pastoor”, zoals wij hem vroeger altijd noemden. Hij kwam in zo’n les naar ons toe, om te vertellen over de wonderlijke dingen die Christus wel niet allemaal had gedaan.
Of ik het geloofde? Geen idee, het luisteren naar de verhalen was in ieder geval een leuk entertainment op dat moment.
Ik had op de basisschool wel korte moment dat ik in het Christendom geloofde, zulke momenten heeft, denk ik tenminste, iedereen wel. Zo’n momenten waar je in bed ligt, je enge geluiden hoort, je ouders ergens beneden zijn en je niet je bed uit durft, op zó’n momenten was ik de meest gelovige Christen die iemand zich kon voorstellen, toen het dag was geworden en het gevaar verdwenen was al niet meer.

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik Atheïst ben geworden. Ik schat in 2 Gymnasium, zo’n leeftijd waarop je kritisch wordt en de logica de overhand neemt op ‘dreigementen’, zoals dat je na je dood, als je gezondigd zou hebben, naar de hel zou gaan.

Laat ik het bijbelverhaal eens even bespreken, om te laten zien waarom ik nou Atheïst ben geworden.

De bijbel vertelt dat god hemel en aarde heeft gemaakt, dat klinkt heel leuk en aardig, maar nou komt het: Hij maakte Adam en Eva, zij krijgen twee kinderen, Kaïn en Abel. Kaïn was boos geworden, omdat Abel’s offer wel geaccepteerd werd – zo herinner ik me tenminste dat het verhaal ging – en vermoordde zijn broer.
Opmerking: Er blijft één broer over en de ouders. Voortplanting vindt plaats tussen mannen en vrouwen. Hoe kan uit Adam en Eva dan de hele wereldbevolking ontstaan zijn? Hebben ze zoveel gekunstbiljard dat er Chinezen, Europeanen en ander volk uit is ontstaan? En zelfs al zouden ze zoveel hebben gemaakt, zijn wij dan niet allemaal vormen van incest?

Nu het ironische deel: Ga maar eens met een Christen in discussie over het ontstaan van ‘Alles’. Dan zal hij vragen: “Waar komt dat allereerste kleine deeltje vandaan?” Jij antwoordt: “Dat weet ik niet”. Christen: “Dat heeft God gemaakt”. Oh, ja, heel erg logisch hoor, maar waar komt God dan weer vandaan? Was hij er dan wel als eerste? Of hoeven we ons bij hem niet af te vragen waar hij vandaan is gekomen en maar gewoon aannemen dat hij er al was?

En zelfs al zou er een god zijn, dan zou hij wel een sadist zijn, aangezien hij ons eerst op aarde wil zien lijden en ons vervolgens, als we dan ook nog eens bijna een eeuw lief zijn geweest, misschien het paradijs in laten als we in hem geloofd hebben. Daar klopt toch iets niet aan of ligt dat aan mij?
Een oude Griek, Epicurus, heeft overigens over het begrip ‘God’ een mooie, mijn mening ondersteunend, tekstje geschreven:
“Wil God kwaad voorkomen, maar kan hij niet? Dan is hij niet almachtig. Kan hij wel, maar wil hij niet? Dan is hij kwaadaardig. Kan hij wel en wil hij wel? Waar komt dan het kwaad vandaan? Kan hij niet en wil hij niet? Waarom noemt men hem dan God?”

Dit zijn de redenen dat ik er niet in geloof. Dit is niet aanvallend jegens Christenen bedoeld, iedereen moet vrij kunnen kiezen wat hij gelooft, alhoewel het ene iets meer geloofwaardig is dan het andere.

~ Tristan Romijn 2009


9 reacties

Emiliever · 4 januari 2010 op 12:53

Het is vrijwel onmogelijk om als christen in discussie te gaan met een intellectueel atheïst. Ook met een niet-intellectueel atheïst trouwens, maar dat om heel andere redenen. Waarom? Omdat geloof zich niet laat beredeneren, bewijzen of verintellectualiseren. Daar is het nu eenmaal geloof voor. Dit houdt overigens niet in dat christenen per definitie niet intellectueel of zelfs intelligent zouden zijn. Zij kiezen er alleen voor om op sommige levensvragen het geloof, hoe irrationeel ook, voorrang te geven. Waarom zij dit doen? Omdat het hen inspireert om te kunnen leven zoals zij menen dat het juist is. Ik laat hier extremisten en fundamentalisten bewust buiten beschouwing, van hen kan noch gezegd worden dat zij intelligent zijn, noch dat zij zinvol met hun geloof om gaan.
Als atheïsten (en de wereld is vol van voorbeelden) dezelfde inspiratie uit hun wetenschappelijke analyses kunnen putten, is een discussie ook overbodig. Het doel, op een respectvolle manier omgaan met andersdenkenden, mee kunnen voelen met minderbedeelden (in welk opzicht dan ook) en bewust omgaan met de rijkdommen der aarde, is dan namelijk in beide gevallen bereikt. Consensus, waar práten we nog over?

Stienos · 4 januari 2010 op 16:27

Haha, staat hij er uiteindelijk toch op..

Maar krijg je wel direct een heel goed tegenargument..

[i]Stijn de Bliek[/i]

Prlwytskovsky · 4 januari 2010 op 17:49

Nahhh, eerst even kwijlen: gelukkig nieuwjaar en welkom op CX.

Maar nu … Veronderstel nu eens dat het waar is, dat er een God bestaat? En jij je moet verantwoorden voor jou denkwijze en handelen? Zou jij dan dit soort antwoorden geven?
Bedenk altijd: het ‘kan’ ook anders zijn.
Dat jij een mening hebt oké. Maar ik schaar mij toch achter Emiliever.

arta · 4 januari 2010 op 18:31

Sorry, ik heb nooit eerder mijn reactie wegge’edit’, maar Kawa’s (volgende reactie) brengt mijn gedachten beter onder woorden, dan dat ikzelf deed, vandaar…:-D

KawaSutra · 4 januari 2010 op 18:52

Van een gymnasiast had ik toch wel wat intelligentere argumenten verwacht tegen het bestaan van een God. Blijkbaar heb jij op datzelfde gymnasium geen onderricht gekregen in het lezen en interpreteren van de Bijbel. Door alles zo letterlijk te nemen heb je er blijkbaar niets van begrepen. Jammer dat intelligente mensen als jij nog met zulke kinderlijke argumenten moeten strijden.

Overigens vind ik je taalgebruik ook niet echt om over naar huis te schrijven. Mocht je nog op het gymnasium zitten dan zou ik nog maar wat aandacht schenken aan je Nederlands.

Een welgemeend welkom op CX, Tristan.

SIMBA · 5 januari 2010 op 07:56

Ik vind dit hele betoog een beetje kort door de bocht en kan me helemaal vinden in de reactie van Kawa.

Dees · 7 januari 2010 op 10:30

Mijn onzevader was net anders. Wat overigens op een begrafenis nog best lastig / genant kan zijn heb ik als kind ervaren.

“Onze vader Die in de hemelen zijt,
uwe naam worde geheiligd.
Uw koninkrijk kome,
Uw wil geschiede, gelijk op aarde zoals in de Hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.
En leid ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.”

Maar dat is een ander verhaal.

Ik ben ook atheist. Ik vind de uitspraken van Epicurus interessant om te lezen.

Jouw stukje… Het Bijbelverhaal is nog wel iets uitgebreider dan wat jij “het” Bijbelverhaal noemt. Het probleem is verder dat je elk verhaal belachelijk kunt maken of infantiliseren op de manier zoals jij gekozen hebt. De letter van het boek en de geest van het boek, zonder geest is elk verhaal misschien wel niets of onzinnig, het is zo iets te makkelijk, vind ik en daardoor niet een hele sterke column. Maar ben wel benieuwd naar de volgende.

FatTree · 7 januari 2010 op 15:08

– God schiep Adam en Eva als eerste. Er wordt niet gezegd dat dit ook de enige waren.

– Een goddelijk wezen hoeft niet per sé slecht of goed te zijn, het zou gewoon bestaan. Goed of slecht heeft te maken met perceptie. Wanneer jij een schaap eet, zal de moeder van dit schaap jou slecht kunnen vinden. De sprinkhaan op het gras die anders opgegeten zou kunnen zijn door dit schaap als het nog leefde, vindt het een hemels geschenk.

Veel betere argumenten zijn te vinden in de geschiedenis (oorspronkelijk aanbaden de mensen die nu in ‘god’ geloven vroeger de zon), en meer rationele argumenten zoals dat geloof geleerd moet worden, en afhankelijk is van waar je geboren bent.

Discusseren met gelovigen over geloof is echter sowieso een verloren strijd. Wanneer je gelooft, beslis je naar mijn mening namelijk voor jezelf om rationaliteit over dit onderwerp van je af te zetten. Overigens vind ik dat iedereen het recht moet hebben om dit te doen als ze zich hierzelf prettiger door voelen zolang ze het gebod ‘keep thy religion to thyself’ maar eerbiedigen.

Kudo’s voor het proberen, dat wel 😀

Tristanr · 11 januari 2010 op 19:54

Het Christendom is het geloof dat zegt dat de hemel en aarde is gemaakt door een man en dat deze man zijn zoon naar de aarde stuurde om zijn bestaan te verkondigen.
Ik geloof best dat die verhalen verandert zijn in de loop van de eeuwen en dat ze mensen een wijze les willen leren, maar het gaat er nou om dat ik niet geloof in het Christendom, omdat het gewoon niet logisch is voor mij, niet omdat ik de verhalen letterlijk opvat. En jij wil dus eigenlijk ook zeggen, dat ik de verhalen NIET letterlijk moet opvatten, maar dat daardoor dus wél het zo zou kunnen zijn dat er een God hemel en aarde heeft gemaakt.

Laat ik er meteen bij vertellen dat dit niet al mijn argumenten zijn, maar ook bijvoorbeeld dat we door de eeuwen heen vaker dingen die we niet konden verklaren, maar hebben verklaard door middel van een God. Een boot verongelukte op zee bij de Grieken: Poseidon. Het onweerde bij de Germanen: Donar is boos!
Nu we dit allemaal kunnen verklaren blijft de vraag over: “Door wie zijn we gemaakt?” of “Waar komen we vandaan?”. Ik zou het zelf daarom nogal raar vinden als ál die andere dingen wél te verklaren zijn en alleen ons ontstaan, gebeurd is door een God.

Geef een antwoord