‘Een echte huisvrouw moet goed kunnen naaien,’ roept meneer Li al jaren. En daar ben ik het gloeiend mee oneens. Mannen hebben tenslotte zelf ook twee handjes gekregen en kunnen net zoveel als wij. En daar komt nog iets bij; ik heb een gruwelijke hekel aan naaien. Vroeger op school al. Terwijl mijn klasgenootjes een blouse, twee broeken, drie jassen en een collectie pyjama’s voor de hele familie hadden gefabriceerd, was ik nog met mijn allereerste sloopwerk bezig. Hagelwit katoen veranderde onder mijn handen in grijsgore poetslappen. De naald werd het symbool van bloed, de stof een sculptuur van zweet en mijn creaties een bron van tranen.
,, Ik naai nog één rondje mee, en dan stop ik er voorgoed mee,” riep ik wanhopig tegen de naai-juf toen ik voor de derde keer de linkermouw in het rechter mouwgat zette en de zijkanten op onverklaarbare wijzen ineens tien centimeter verschilden.

Op een kwade dag in december kwam daar plotseling verandering in. Manlief had Sinterklaas en de Kerstman zover gekregen dat zij gezamenlijk een naaimachine lapten. Zo’n elektrisch geval met een snoer en een gaspedaal. Met van die ingebouwde doosjes met allemaal bizarre voorwerpen zoals spoeltjes, klosjes en voetjes. Maar ik liet me niet kennen. Vol goede moed ging ik met het martelwerktuig aan de slag. Het werd een ramp want als ik het pedaal maar even indrukte dan zat alles muurvast wat eigenlijk niet vast hoorde. Wat moest ik eigenlijk met dat naaikreng?

Mijn zwager wist het wel. Zijn broek verkorten, en het liefst nog voor Oud en Nieuw. Mijn twijfel duurde maar even. Eigenlijk was ik zeer vereerd dat hij mij zijn, honderd euro kostende en twintig centimeter te lange, broek toevertrouwde.Twintig centimeter van een pijp afknippen, is kinderspel en het stikken van een recht zoompje moest zelfs mij wel lukken. Ik pakte de schaar en knipte zeventien centimeter van de pijp af. ‘Drie extra voor de zoom’ leerde ik op cursus. De schaar gleed soepel door de stof. Uiterst geconcentreerd, speldde ik het zoompje af en legde de broekspijp onder de naaimachine. Natuurlijk brak de naald op een speld, zat er tekort draad op de spoel, en reeg de steek. Maar na een uurtje zwoegen zat de zoom er keurig netjes in. Hij was niet van de fabriekzoom te onderscheiden.

Vervolgens pakte ik de tweede pijp. Weer mat ik zeventien centimeter af en knipte het teveel aan stof weg. En ook de tweede zoom stikte ik keurig netjes vast.Trots verwijderde ik spelden en draden en schudde de broek uit. Ik strekte mijn armen om het resultaat te bewonderen.

Het was adembenemend. Het leek alsof ik stikte. Ik had twee keer dezelfde pijp verkort! De spiksplinternieuwe en honderd euro kostende broek, met één te korte pijp en één te lange pijp, viel van schrik uit mijn handen. En mijn zwager? Die voelde zich flink genaaid…

Categorieën: VC-Li

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkte 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep. Sindskort gepensioneerd.

12 reacties

pepe · 1 december 2004 op 07:43

[quote]En mijn zwager? Die voelde zich flink genaaid…[/quote]

Ik hoop dat ie er van genoten en geleerd heeft;-)

Leuk is ie weer Li!! 😛

viking · 1 december 2004 op 08:11

😀 😀 😀 😀 😀

Ma3anne · 1 december 2004 op 08:40

Zoiets gebeurt je maar één keer, Li.
Gewoon lekker blijven naaien. 😀

Kees Schilder · 1 december 2004 op 08:51

Een mens is nooit te oud om te naaien, Li. Geweldig weer. 😀

Wright · 1 december 2004 op 11:44

[img]http://www.boomspeed.com/carolrobert/funnypostsign.gif[/img]

Misschien tijd om mijnheer Li voor de kerst een tweedehands naaimachine te geven!
Helaas weer zeer herkenbaar.

Mosje · 1 december 2004 op 12:32

[quote]Vervolgens pakte ik de tweede pijp. Weer mat ik zeventien centimeter af[/quote]
Uit bovenstaande quote blijkt maar weer eens dat als je iets uit zijn verband rukt, het een hele andere betekenis kan krijgen.

Mosje
(a dirty mind is a joy forever)
😛

Mup · 1 december 2004 op 13:11

[quote]en reeg de steek[/quote]

Als ik niet weet wat dat betekent, betekent dat dan ook, dat ik maar niet achter zo’n machine moet gaan zitten? 😀

Groet Mup.

Mar · 1 december 2004 op 15:45

Hij had er een nieuwe trend mee kunnen zetten!
hahaha

Mar

sally · 1 december 2004 op 16:26

M`n dochter van veertien naait er wat op los.
Ze wil modeontwerpster worden.
Moest er een naaimachine voor aanschaffen.
Ooit stond ik met m`n zoon van tien voor een etalage. “Wat is dat mama?”
“Dat is een naaimachine jongen.”
Had hij nog nooit gezien. Dat zegt veel.
Mooi. Genieten! Had mij kunnen overkomen. 😀 😀
Als ik een naaimachine had…
liefs
Sally

Dees · 1 december 2004 op 17:59

😀 😀 😀

Daar ben je goed vanaf gekomen.. Naait meneer Li er nu zelf op los?

Dinah · 1 december 2004 op 19:09

Li hij is weer super! 😉

Fred · 2 december 2004 op 23:33

Mooi, ouwe naaister. Maar ergens diep in mijn hoofd ken ik deze al. Maar goed ik word oud en grijs dus kan er naast ziten.
Lekker stuk Li.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder