“ Ik ben een gelukkig mens. [url=http://www.youtube.com/watch?v=EJhufCaQbn8 ][b] Halleluja! [/b][/url]” Zijn eigen woorden ontbranden een twinkeling in de ogen van Mijnheer Kwart-over-acht, die ik een tijdje niet meer gezien heb. Al meer dan tien jaar komen wij elkaar vrijwel elke ochtend tegen. Een paar seconden per dag zijn wij deelgenoot van elkaars leven. Zo zag hij bijvoorbeeld mijn kinderen opgroeien van peuters tot pubers. Bij hem heb ik een uiterst trage metamorfose waargenomen van energieke bejaarde tot oude man met rollator. Zijn woorden doen mij goed. Mijnheer Kwart-over-acht is één van mijn grote voorbeelden. Zijn brede glimlach lift alle kreukels in zijn doorleefde gelaat op. Elke rimpel lijkt zijn eigen verhaal te hebben, zijn eigen muziek. En al zijn de laatste aanwinsten zorgplooitjes, toch zijn ze zelden als dusdanig zichtbaar door de onvervalste levenslust. Een man van bijna negentig, die regelmatig betrapt wordt op het neuriën van [url=http://www.youtube.com/watch?v=abjAqvdGZgM ][b] ‘Hakuna Matata'[/b][/url] is toch gewoon een held?

Doordat ik vandaag vroeg van huis ben vertrokken, ga ik tegenover hem zitten op het muurtje langs ons stadspark. Uitgebreid parkeert hij zijn rollator naast mijn fiets en komt, zijn lange verkleurde regenjas keurig op de stenen draperend, op gepaste afstand naast me zitten.

“En wat maakt u een gelukkig mens, mijnheer?” Even een frons.
“Ik heb heel veel redenen om gelukkig te zijn, mevrouw. Mijn vrouw, de kinderen, kleinkinderen, bijvoorbeeld.” Zijn frons heeft zich nu naar mijn gezicht verplaatst. Ik had niet gerekend op een clichéantwoord. Hij ziet het.
“Weet u, mevrouw, ik ben een oude man van buiten. Dat ziet iedereen. Maar in dit hoofd -Met één vinger tikt hij tegen zijn slaap- zit een jonge vent, die nog zoveel wil.”

“Wat wilt u dan nog allemaal?”, vraag ik.
“Nou, ik zou wel zo’n sportauto willen kopen. Een rode glanzende, die wel tweehonderdvijftig kilometer per uur kan. En die ga ik dan elke zaterdag [url=http://www.youtube.com/watch?v=zHkf2_sqMTc&feature=fvst ][b] in de was zetten [/b][/url], bij ons voor de deur.”
“En rijden?”
“Nee, ik heb geen rijbewijs. Ik ga er gewoon iedere dag even in zitten met mijn vrouw naast me. Dat is genoeg.” Mijn lach moedigt hem aan. “En ik zou graag op [url=http://www.youtube.com/watch?v=iwVR-LiCQxw][b] Kung Fu [/b][/url] willen.”
“Vechten. Hoe komt u daar nu bij?”
“Ja, er is hier in het park laatst weer een bejaarde overvallen. Als ik het zou zien kon ik dat uitschot eens flink te grazen nemen, net als in die prachtige tekenfilms van tegenwoordig.” Het idee van een hoogbejaarde man in een regenjas, die al Kung Fu-end het park veilig houdt als een soort van Superopa, werkt op mijn lachspieren.

“Houd u ook zo van animatiefilms? Volgens mij vind ik ze nog leuker dan mijn kinderen. Vooral de filmmuziek, daar ben ik dól op.”
“Ja, vroeger keek ik altijd met mijn achterkleinkinderen, maar nu zet ik er regelmatig zelf één op.”

“Geweldig! Doet u trouwens uw vrijwilligerswerk nog?” Een paar jaar geleden vertelde hij me dat hij elke dag boodschappen deed voor ‘oude mensen’ en ze tegelijkertijd gezelschap hield om hun leven wat meer klank te geven.
“Nee, mevrouw, zo jammer, dat lukt niet meer. Ik sta alleen nog één keer per maand achter de tap bij de bejaardendisco.”

“U bent écht een bijzonder mens, mijnheer. Maar… Ik moet nu echt gaan fietsen. Tot de volgende keer.”
“Tot de volgende keer, mevrouw.”
“U mag mij gewoon Arta noemen, hoor.”
“Tot de volgende keer, mevrouw Arta.”
Terwijl ik op mijn fiets stap, loopt mijnheer Kwart-over-acht naar zijn rollator.

Hoor ik dat nu goed?

Keihard neuriet hij [url=http://www.youtube.com/watch?v=V7vjxhqMPng][b] ‘Boogy Wonderland’ [/b][/url].
Mijn held.


Arta

Zijn. bewonderen, verwonderen, notuleren, opwaarderen; Het zijn zomaar wat steekwoorden, die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden aan 'Schrijven'. *Overigens schrijf en reageer ik als arta natuurlijk op persoonlijke titel

14 reacties

Yfs · 26 augustus 2012 op 09:54

Een trage metamorfose… mooi verwoord. Wanneer je vermoed dat er aan de ontelbare rimpels van iemand wel 100 verhalen kleven, is het onbetwist een held, no further questions!!! Zo te lezen zit er nog genoeg ondeugd in mijnheer ‘kwart-over-acht’en zou hij zo mee kunnen doen in Benidorm Bastards haha.
Mooi geschreven mevrouw Arta.
:duimop:

Libelle · 26 augustus 2012 op 10:46

In het ruime kielzog van Yfs beaam ik van harte haar complimenten. Het was duidelijk een “jubileum gesprek”, misschien wat afwijkend van de alledaagse kost. Wat goed dat we juist daar getuige van mochten zijn…

SIMBA · 26 augustus 2012 op 11:51

Hélemaal leuk! Ik had nog niet door dat het een themacolumn was totdat ik nieuwsgierig op de vetgedrukte woorden klikte.

Mien · 26 augustus 2012 op 12:12

Mooie muziekvertaling van het thema.
Het klinkt en leest als muziek in mijn oren.
Muziekscores bij tekenfilms zijn vaak mooi.
Tekenfilms, ze houden het kind in je levendig.
Warme column.

Mien

Ferrara · 26 augustus 2012 op 16:55

Een paar seconden per dag zijn wij deelgenoot van elkaars leven. Mooi Arta.
Met hoeveel mensen overkomt ons dat. Jij maakt er een prachtige story van.
:kus:

Nachtzuster · 26 augustus 2012 op 17:34

Ook ik vond het eigenlijk gewoon een mooi, ontroerend verhaal. Tot ik erachter kwam dat dit de themacolumn over muziek was. Dat maakt het voor mij nog mooier. Knap gedaan! :wave:

pally · 26 augustus 2012 op 17:39

Mooi portret gemaakt van de themacolumn, Arta! Ook in je verslagje van een ontmoeting zit tussen de vetgedrukte woorden muziek :wave:

groet van pally

sylvia1 · 26 augustus 2012 op 21:39

Geweldige column, knap geschreven Arta.

DreamOn · 27 augustus 2012 op 10:43

Knap gedaan zeg, mooi hoor!

lisa-marie · 27 augustus 2012 op 13:54

Hij is goed :hammer:

moest alleen bij ïn de was zetten even nadenken.
heb genoten

Sagita · 28 augustus 2012 op 11:26

[quote]Een paar seconden per dag zijn wij deelgenoot van elkaars leven[/quote]

Het zijn de kleine dingen die het doen en daar ben jij zo goed in! Genoten!
groet Sa

arta · 29 augustus 2012 op 10:43

Dank jullie wel voor de leuke reacties, enne… Waar blijven jullie themacolumns? 😀

WritersBlocq · 29 augustus 2012 op 23:34

Ik zag op fb de link al voorbij komen en had geen tijd om te klikken – blij toe, anders was ik ook alleen tot lezen gekomen!

WAT heb ik genoten van je verhaal, èn van de links!! Swingend het bed in zo, woehoe yeahhhhh echt TOP Arta. De leukste en ook beste column van dit jaar, gewoon omdat ie klopt en loopt, je laat lopen, heerlijk! X

Li · 30 augustus 2012 op 20:08

Een muziekverhaal schilderen met woorden. Dat kan alleen jij Arta. Mooi hoor.
:kus: Li

Geef een antwoord