Als kind heb ik uren gezwijmeld bij het trouwboek van mijn ouders. Het was een klein eenvoudig boekje dat net als het huwelijk van mijn ouders bijna van ellende uit elkaar viel. Op de inmiddels vergeelde zwartwitfoto’s stonden mensen afgebeeld in stijve poses met een minimaal flauw lachje. Toen ik wat ouder was en op zolder mocht spelen, vond ik mijn moeders zelfgemaakte trouwjurk. Hij zat als gegoten en ik wist, ooit trouw ik ook. Ooit, als iemand mij tenminste wilde… Na twee mislukte relaties had ik de hoop opgegeven. Ik was dertig en geloofde niet meer in het huwelijk. Ik dacht aan het versje in mijn poëziealbum ’30 moet je zijn getrouwd’. Totdat ik 1 jaar geleden overmand werd door diepe gevoelens van liefde. Met hem wilde ik oud worden en in een opwelling vroeg ik hem: ‘Schat, wil je met me trouwen?’ Hij glimlachte en was zichtbaar ontroerd, maar zijn antwoord was iets minder tactisch. ‘Ja, maar niet nu.’ Alsof ik diezelfde dag nog trouwringen en een jurk zou kopen. Hoezo geen bindingsangst? Bekijk het maar!, dacht ik. Ik zal je die vraag nooit meer stellen.

Op de dag dat we 2 jaar een relatie hadden, kwam ik het trappenhuis van mijn flat binnen en zag twee brandende theelichtjes op de onderste trap staan. Ik schrok me wild, want ik voelde dat dit voor mij bedoeld was. Hoe hoger ik kwam, des te meer het wemelde van de rode theelichtjes. Het gangpad voor mijn deur was bezaaid met verse bloemblaadjes. Mijn hart ging tekeer. Moest ik nu aanbellen of zelf open doen? Wie weet wat me daar binnen nog te wachten stond. Misschien stond Robert ten Brink er wel met zijn cameraploeg en ik zag er niet uit! Ik besloot het laatste. Voorzichtig opende ik de deur. Ook de gang lag bezaaid met mooie potpourri. Zoals het een echte huisvrouw betaamt, was mijn eerste gedachte ‘Shit, ik heb gister nog alles gezogen.’ Ik keek in de meterkast, maar Robert ten Brink was in geen velden of wegen te bekennen. Toch wel jammer, want zo hadden mijn exen op tv het levende bewijs kunnen zien, dat ik toch nog gelukkig ben geworden zonder hen.

Door een kiertje zie ik een boeket met mijn lievelingsbloemen op tafel staan. Ik hoor de klanken van ‘ons liedje’op de achtergrond. Hij zit op zijn knieën in de woonkamer. Ik maak de fout om in het Limburgs te gaan lullen. Iets wat ik altijd doe bij dieren en kleine kinderen, maar hij is tenslotte ook mijn wipkonijn en vaak gedraagt hij zich als een klein kind. Nu niet. Nu is hij bloedserieus. Hij voelt helemaal klam aan. Niet van de zenuwen, maar van het aansteken van de 100 theelichtjes, verklaart ie later. ‘Schatteke, wat hubs ze noe gedoan?’ Gelijk snoert hij mij de mond en vraagt de vraag waar ik mijn hele leven al stiekem op wacht. ‘Lieve Mercurius, wil je met me trouwen?’ Ik weet niet hoe het komt, maar op het moment dat ik moet antwoorden denk ik aan de bloemblaadjes en de theelichtjes in het trappenhuis en antwoord: ‘Wat moeten de buren wel niet denken!’ Er klinkt een harde zoemer in mijn hoofd en een stem zegt: ‘wrong answer! U gaat niet door voor de broodbakmachine.’

Nog in een complete trance roep ik: ‘JA, heel graag zelfs! Dan maar geen broodbakmachine.’ We omhelzen elkaar innig en mijn ogen schieten vol tranen. Aan het euforisch moment komt abrupt een einde als we samen de ‘rotzooi’ in het trappenhuis gaan opruimen. We beginnen onderaan de trappen en gezamenlijk klimmen we symbolisch omhoog en blazen de theelichtjes stuk voor stuk uit, totdat we bovenaan de trap elkaar verliefd aankijken en het laatste kaarsje samen uitblazen.

Precies drie jaar later denk ik voor de tweede keer terug aan dat poëzieversje in mijn album:

[i]10 dat zijn je jonge jaren
20 kom je aan het sparen
30 moet je zijn getrouwd
40 ben je nog niet oud
50 is de helft van je leven
60 ga je al wat beven
70 zal je niet meer roken
80 met een stokje lopen
90 krijg je een rimpelhuid
100 blaas je het kaarsje uit[/i]

Ik hoop samen met hem 100 te worden. Volgend jaar gaan we trouwen. Wijs geworden door ervaring, weet ik dat trouwen geen garantie is dat we samen blijven èn samen 100 worden. Nog geen week later wordt dit bevestigd als we samen dezelfde bloemblaadjes als die voor mijn deur lagen op de kist van een familielid strooien. Ze was pas op de helft van haar leven. Het leven is betrekkelijk. Was het leven maar zo als me dat toen als kind in dat ene kleine poëzieversje werd voorgespiegeld.


26 reacties

Avatar

pepe · 7 september 2004 op 07:19

Moetje of niet? Mag ik jullie beide hier dan feliciteren met het opkomstzijnde huwelijk. :love: :kiss:
Geweldig geschreven en ik wist niet dat konijnen zo romantisch konden zijn;-)

Avatar

Louise · 7 september 2004 op 07:59

Zeker mooi geschreven!
Al ben ik nu wel heel benieuwd naar de betekenis van de titel.

In ieder geval van harte proficiat!

Avatar

Dees · 7 september 2004 op 08:38

Gefeliciteerd! Jullie allebei!!!

Enne dertig? Ben ik weer te laat 😀

Avatar

Kees Schilder · 7 september 2004 op 08:53

Tuurlijk moet je!Zo’n konijn als de jouwe vind je nooit meer.Geweldig voor jullie.GEFELICITEERD!!

Avatar

Mup · 7 september 2004 op 08:56

Van harte!
Knap hoe je dit zo humoristisch hebt beschreven, met die serieuze ondertoon op het laatst.

Ik ga nu even mijn meterkast uitzuigen, je weet maar nooit:-)

Groet Mup.

Avatar

Martijn · 7 september 2004 op 09:05

Dan weten wij wel waar het feestmaal uit bestaat!! 😮 😮
[img]http://www.youmarriedhim.com/cards/images/holidays/easter/babybunniesandroses14.jpg[/img]

[b][color=CC0000]Van harte gefeliciteerd met jullie aanstaande huwelijk!!! [/color][/b]
(heft zijn glas Jip & Janneke champagne en proost..)

Bloemblaadjes voor een deur en op een kist vind ik een mooie filosofische symboliek om over na te denken. Het is toch steeds een deur die geopend wordt.

Ik denk dat sámen honderd worden met iemand, hetzelfde is als een hemel die betrokken is. Laat een goed humeur de zon vervangen, ongeacht of de rozenblaadjes voor een deur of op een kist liggen.

Groet Martijn. 😀

Ps.
Wordt dit dan het eerste officiële ColumnX huwelijk?

Avatar

pleuro · 7 september 2004 op 11:41

Mijn felicitaties mogen uiteraard niet ontbreken als reactie op deze column! Gelukkig tref je het met een overschot aan bruidsjonkers/meisjes die onder het columnX wedding personeel aanwezig zijn (Godspeed levert je er zo een stuk of 5) Worden we ook uitgenodigd? zo niet, dan komen we toch! Het bruidsboeket zal wel uit wortels bestaan denk ik 😀 😀

Avatar

tontheunis · 7 september 2004 op 11:58

Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Van Harte. Jullie hebben toch wel de kaarsjes uitgeblazen voor het slapen gaan, hoop ik…

TT

Avatar

Snoppe · 7 september 2004 op 12:05

Nu, ja nu begrijp ik waarom je dat konijn zo graag in bad stopte. En, hoewel wij kennelijk andere gedachten hebben bij het begrip ‘smakelijk’ kan ik instemmen dat je er wel in bijt, maar niet doorbijt.
Hoewel ‘het huwelijk’ voor mij iets volstrekt onbegrijpelijks is, wij plegen krols vanaf de schutting te zingen in het kader van de bevruchting en na de daad gewoon weer over te gaan tot de orde van de dag, geloof ik dat felicitaties hier op zijn plaats zijn.
Moge je hem nooit laten castreren…

Mauw

Avatar

Mosje · 7 september 2004 op 12:38

Zat ik hier toch zo even, potverdorie, als ouwe lul en relativeerder van het eerste uur, door schade en schande wijs en grijs geworden, ironisch tot op het bot, en niet heel erg romantisch ingesteld, een traantje weg te pinken.
Maar wel met een glimlach op m’n gezicht.
Het geluk lacht jou toe lieve Mercurius, en in jouw stukje zag ik je terug lachen.

Avatar

melady · 7 september 2004 op 13:48

Felicitatie’s Mercurius..enne past de trouwjurk van je moeder je nog steeds???

[quote]Nog geen week later wordt dit bevestigd als we samen dezelfde bloemblaadjes als die voor mijn deur lagen op de kist van een familielid strooien. Ze was pas op de helft van haar leven.[/quote]

Heel mooi!

Liefs Melady

Avatar

Li · 7 september 2004 op 15:37

Zucht, wat een heerlijke column. Ik zweefde weg op een wolk van romantiek.

[quote]Nog geen week later wordt dit bevestigd als we samen dezelfde bloemblaadjes als die voor mijn deur lagen op de kist van een familielid strooien. Ze was pas op de helft van haar leven. Het leven is betrekkelijk. Was het leven maar zo als me dat toen als kind in dat ene kleine poëzieversje werd voorgespiegeld.[/quote]

En bij het lezen van deze tekst, belandde ik weer met beide benen op de grond.
Het leven is wreed en mooi tegelijk.

Gefeliciteerd en drie dikke pakkerds voor jullie beiden. :kiss: :kiss: :kiss:

Li

Avatar

rrobin · 7 september 2004 op 19:42

Ut betste gewunsjt 😉

Avatar

Mercurius · 7 september 2004 op 20:19

Hallo columnx-ers,

Bedankt voor de leuke reacties, gelukkig is iedereen het ermee eens!
Effe ter verduidelijking. Mijn titel schept wat verwarring.
JA, ik moet! Betekent in deze context: JA, ik moet volgens mijn poëzieversje voor 30 getrouwd zijn. Ik heb vooralsnog dus geen ‘Moetje’ in mijn buik.

Martijn: Op de bruiloft eten we dus Konijn in het zuur= voor de niet-Limbo’s onder ons dat is konijn op Limburgse wijze klaargemaakt met peperkoek en azijn.

Snoppe: castreren niet, wellicht in de toekomst wel steriliseren.

Mosje: bedankt voor het sentiment en ja ik lachte terug.

Melady: van de trouwjurk zijn ooit in barre tijden gordijnen gemaakt, geloof ik.

Nogmaals Bedankt en zoals Martijn al zei: het 1e columnX-huwelijk. Wie volgt?

Ciao Mercurius

Avatar

Raindog · 7 september 2004 op 21:07

Proficiat!!

Avatar

sally · 7 september 2004 op 21:18

Van je `wachtende`column al volop genoten.
Heel mooi geschreven.
Naar aanleiding van deze, een paar columns van je gelezen en ontdekt dat je in eerste instantie huiverde voor het S-woord, zoals je het zo mooi omschrijft.En nu ga je al trouwen. Leuk zo`n korte levensloop te kunnen volgen via je columns.
Heel veel geluk…
En ik hoop dat we nog veel mogen meegenieten van jouw verdere belevenissen.
groeten Sally

Avatar

viking · 8 september 2004 op 08:53

[quote]was mijn eerste gedachte ‘Shit, ik heb gister nog alles gezogen[/quote]Behlave natuurlijk je wipkonijn!

Nee sorrie, flauw geintje hahaha. Nou proficiat! Alhoewel? Kijk, ik wil niet lullig doen. Elk meisje wil wel eens een dag princesje zijn maar ik zie het toch anders zo’n huwelijk: Je wipkonijn naar het altaar leiden doet me toch denken aan die beroemde vader die met kerst Flappie even mee naar de schuur neemt.

Casperio, wil je nog een allerlaatste leuke dag in je leven met échte vrienden? Dan wordt het tijd dat je ze NU gaat bellen en een afscheidsfeest belegt.

Sterkte mien jong! Ik zal je proberen te herinneren zoals je was!

Avatar

Kees · 8 september 2004 op 11:55

Toch jammer, zo’n broodbakmachine is errug handig… 😛

Goh, wat een werk heeft hij er van gemaakt. Bij ons was het een droog ‘zullen we dan maar gaan toruwen?’ en wat ik hier lees klinkt dan toch een stuk beter.

Heel erg gefeliciteerd en het is een uitmuntend geschreven column geworden, mag ik wel zeggen!

Groetjes, Kees

Avatar

poppeduifje · 8 september 2004 op 12:48

Gefeliciteerd. Ben stiekum toch een beetje jaloers. Wil ook wel een keer een dag “prinsesje” spelen zoals Viking dat noemt. Maar ik moet eerlijk toegeven dat dat dan ook de enige reden zou zijn om te trouwen.

Avatar

Casperio · 8 september 2004 op 18:27

Ook namens mij: bedankt voor alle leuke reacties, felicitaties en dikke pakkerds!

Ineens krijg ik boze e-mailberichten CX-mannen over de te romantische manier waarop, zeikmails van CX-vrouwen over hun man, smeekbedes om het niet te doen, suggesties voor een vrijgezellenfeest, etc. 😀

Leuke column Mercurius! Zo lees ik ook eens de andere kant van het verhaal. 😉

Trouwens… is het waar wat ze over konijnen zeggen? 😕

Avatar

ignatius · 8 september 2004 op 23:34

Proficiat allebei.
[quote]Enne… Is het waar wat ze over konijnen zeggen? [/quote]
Ja hoor, smaken verrukkelijk 😉

Avatar

Ma3anne · 9 september 2004 op 00:20

Poe hee… Ik zwijmel niet gauw, maar van dit soort romantiek krijg ik toch een brok in mijn keel. Vooral omdat ik weet om welke twee mensen het gaat.

Gefeliciteerd!

Avatar

Godspeed · 9 september 2004 op 15:34

Gefeliciteerd jullie twee,

ik zie kasteel H……..k al als locatie voor het feest en de foto’s. De catering van Van Melick. En dan kan ik dat donkere gangetje nog eens gaan zoeken waar ik ooit met Leontien heb gestaan. [url=http://www.examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=1484]Sexgein[/url]

Avatar

Jeroen · 24 september 2004 op 13:50

Tja, kleine broertjes worden groot! Erg mooi om dat wat zich die avond heeft afgespeeld zo terug te lezen. De eerste CX-verloving is een feit. Doel bereikt. Maar goed dat Mercurius de site ooit gevonden heeft…

*kus* voor de ideale schoonzus!

Avatar

Resie · 8 november 2004 op 11:32

Wow, wat een romantisch aanzoek! Ik kan me je verwarring voorstellen; je verwacht het tenslotte niet meer echt.

Mooie column. Het einde geeft er net dat bitterzoete smaakje aan.

Ik wist trouwens niet dat er zo veel Limburgers hier zaten. Leuk!

Avatar

R@@F · 25 november 2004 op 10:29

Snik, wat mooi!

Heel veel geluk en mochten er ooit wat problemen komen tijdens jullie huwelijk dan kan je de R@@F aaaaaaaaaaaaaaltijd voor de juiste raad bellen!

xxx
R@@F 😉

Geef een reactie