Leef gezond, ga een wereldreis maken

Frankrijk was onder de generatie babyboomers altijd het populairste vakantieland. Logisch, want het eten is veelzijdiger dan alleen bratwurst en McDonald’s, het weer is altijd geschikt voor een barbecue en ze hebben er french fries én french kiss. Het leven is gewoon relaxter in het zuiden. En daardoor sterven er minder mensen aan hart- en vaatziekten. En dat is het mooie, met alle regeltjes die wij verzinnen om gezonder te leven veroorzaken we zoveel stress dat we al lang aan een hartaanval zijn overleden voordat rokerige café’s ons een ouderwetse longkanker kunnen bezorgen. Toch verkiezen de meeste toeristen tegenwoordig Italië boven Frankrijk. Zoals je misschien wel weet is Italië een soort verbeterde versie van Frankrijk, zoals Nederland dat is van België. Italianen hebben een betere keuken, mooiere mensen en geen hurktoiletten. Ter illustratie, in Italië kennen ze het woord ‘hufterig’ niet eens. Ik heb het verschillende keren gevraagd maar ‘non capito’.

Vakantievierend in een lekker luie strandstoel heb ik daarom eens uitgerekend wat een mens nou eigenlijk minimaal nodig heeft om te leven en kwam niet verder dan onderdak, kleding en eten en drinken. Misschien een laptopje. Daarom kreeg ik tijdens onze vakantie het plan om ons huis in Nederland te verkopen en op een vissersbootje in Italië te gaan leven. Dat was een geweldig idee! Als je een bootje hebt heb je geen huis én geen auto nodig. In Italië ontkom je met temperaturen van 40 graden natuurlijk niet aan een duur zwembad in de tuin maar als je op een boot leeft….. Je ziet het, een briljant idee.

Om aan ons toekomstige bestaan te wennen huurde we een speedboot op één van de meren. Daar maakte we meteen kennis met de Italiaanse passie voor alles wat mooi en snel is. Tot onze verbazing werden we op volle snelheid doodleuk ingehaald door de lokale veerboot. Ik weet dat onze speedboot toch echt hard genoeg ging om achter te kunnen waterskiën omdat de veerboot dat ook aan het doen was. In Italië vinden ze het normaal om de meren over te racen met vleugelboten. En bedenk wel dat we het hier dus hebben over een meertje dat je hond zwemmend zou kunnen oversteken en een veerboot die van elk kwartier maar 5 minuten vaart en de rest van de tijd wacht op het in- en uitstappen van luie toeristen en je begrijpt dat zoiets geen enkel nut dient behalve dan dat het leuk is. En er cool uitziet.

Hetzelfde zagen we in Maranello, naast Rome de meest heilige plaats van Italië omdat de Ferrari-fabriek er is gevestigd. Daar wordt elke nieuwe Ferrari gewoon op de openbare weg getest. Met het beschermplastic er nog op en zonder kenteken-platen. Vergelijk dat eens met hier. Hier in Nederland schijnt tijdens onze vakantie alweer geneuzel te zijn geweest over het feit dat mensen hun handen niet aan het stuur houden onder het autorijden.

In Italië is er een veel betere verstandhouding tussen burger en politie. Val jij hen niet lastig dan vallen zij jou niet lastig. En dat is fijn want jij kunt gewoon bellen onder het autorijden en de politie kan gewoon met de sirene aan door het dorp als ze vergeten zijn de videoband op tijd terug te brengen.

‘Waarom ben je dan niet daar gebleven?’, hoor ik je vragen. Simpel, ons huis staat al meer dan een jaar te koop en het zal nog wel een jaartje duren. Daarom, maar ook vanwege Silvio Berlusconi.

Dat is toch typisch, je ziet de keerzijde van een land direct terug in zijn premier. Kijk naar Bush en je snapt waarom Amerikanen de rest van de wereld met een economische crisis hebben opgezadeld. Kijk naar Poetin en je snapt waarom tegenstanders nog wel eens vergiftigd worden met polonium in een theepot. Kijk naar prins Charles en je snapt waarom Engeland nog steeds houten auto’s maakt. En helaas, kijk naar Berlusconi en je ziet de macho die elke Italiaan eigenlijk is.

Het leven zou een constante strijd om macht zijn. Bij elk verkeerslicht dat op groen springt zou ik moeten racen met de Punto naast me. Elke week zou ik een nieuwe zonnebril moeten kopen om sociaal geaccepteerd te blijven. En elke man zou constant proberen mijn vrouw te versieren. En dat is irritant.

Daarom heb ik mijn ingenieuze plan nog verder verbeterd. We verkopen ons huis, kopen een boot en gaan de hele wereld rondvaren. Dat heeft nog een voordeel: ik heb Bram van Leeuwen’s boek ooit gelezen en weet dus dat je, zolang je rondvaart, nergens belasting hoeft te betalen! Natuurlijk, je zou geen recht op medische zorg hebben maar ook dat is geen probleem, want als je alleen vis eet en geen stress meer hebt heb je ook geen medische zorg meer nodig.