Soms voel ik mij een vrouw. Diep weg gestopt achter vier sweaters die ik al zeker twee jaar niet meer aan heb gehad, heb ik een schoenendoos weggestopt. Omdat ik me soms van het andere geslacht voel, zou het zo kunnen zijn dat deze doos volgestopt zit met liefdesbrieven. Geen brieven die ik gekregen heb, maar slecht papier vol met hartjes en mijn handschrift. Nooit de ballen gehad om ze op te sturen naar de naam die minimaal tien keer omcirkelt is. Zelfs als vrouw zou ik geen ballen hebben.
Er zouden ook oude dagboeken en agenda’s in kunnen zitten. Agenda’s van brugklas tot en met mijn 19e jaar. Agenda’s met namen, minimaal tien keer omcirkelt. Verjaardagen van mensen met een mannelijke naam. En hartjes. De meeste van deze hartjes zijn gelijk tijdig met de mannen jarig, zo lijkt. Data waarop ik de liefde verklaar aan mijn dagboek. Niet alleen Anne houdt van haar dagboek, ook ik houd van jongens. Sovjetunie praktijken, omdat leeftijd en dus ook de levensplanning niet onder de vijf jaar zijn. En hartjes.
Misschien zit er wel oud make-up in. Lippenstift die ik ooit van mijn moeder gestolen heb. Mascara waar mijn zus drie dagen naar op zoek is geweest. Rouge, omdat het uit raakte. En lipgloss. Hé, die kan ik zo weer gebruiken.
Soms voel ik mij vrouw en dit is mijn doos.

In tegenstelling tot de meeste vrouwen zit ik graag aan mijn doos. Ik zit vaker in mijn doos te graaien, dan in mijn zak. Als ik de behoefte krijg aan een vagina, dan schuif ik alle sweaters aan de kant.
Netjes over de naad opgevouwen rokje en een niet voor borsthaar geschikt topje. String. Bh en vulling. Panty inclusief ladder. De andere borst. En Hakken, heel hoge naaldhakken. Eigenlijk is het niet meer dan zelfbevrediging, als ik naar mezelf kijk in de spiegel. Glimmende benen in het schemer licht. Niet veel meer dan een touwtje op mijn enkels. Wankelende naalden, die putten slaan in het laminaat. Een stevige cup a in een te strak topje. En net zoals mijn borsthaar om het shirtje heen vouwt, krult mijn schaamhaar om de rand van het rokje. Ik heb wel eens films gezien waarin mannen borsten hadden, maar als het om mijn eigen penis gaat is het toch een raar gezicht. Op de een of andere manier word ik toch opgewonden van kalende vrouwen met een baard.
Als ik vrouw ben, heet ik Dora. Dat is kort voor Pandora. Elke keer als ik haar doos open, dan beginnen de problemen. Elke keer als ik vrouwenkleren aan doe eindigt het in masturbatie. En dat zijn niet de problemen waar ik op doel.
Al hoewel, het kan wel voor problemen zorgen. Ik ben een pragmaticus en dus wring ik me in allerlei bochten om te voorkomen dat mijn sperma op mijn rokje terecht komt. Wat dat betreft ben ik toch echt een man, ik heb een hekel aan wassen.
Nee, het probleem is dat ik me ook ga voelen als een vrouw. Of nog erger, ga voelen als een vrouw. Daar heb ik een hekel aan.

Ik ben heel erg bang dat ik van haar houd, maar nog banger ben ik dat zij niet van mij houdt. En met dat gevoel kan ik niets. Helemaal niets. Ik zou me gelukkig moeten voelen. Ik voel me kut. En dat is godverdomme de paradox. Ik kan niet anders dan vloeken als mijn gevoel en mijn ratio elkaar tegenspreken.
Stelling: Je bent verliefd. Je weet bij voorbaad al dat jou liefde niet wederzijds is. Tenminste, de ander heeft een relatie.
Vertel mij alsjeblieft wat ik hiermee aan moet. Als ik gewoon zonder voorkennis verliefd zou zijn, dan zou ik met mijn ratio tegen mijn gevoel kunnen zeggen dat ik op mijn gevoel zou moeten geloven. Moet ik dan mijn ratio volgen, alleen maar omdat zij met een kerel heeft die überhaupt veel minder leuk is dan ik ben. Moet ik een paar op tafel gooien, terwijl ik een flush in mijn handen heb? In films wordt er altijd gezegd dat je tijdens poker moet kunnen wachten. Wachten totdat die perfecte hand langs komt en dan moet je zwaar inzetten. Maar wat als je die perfecte hand hebt, maar je wordt eruit gebluft door een kerel met meer geld dan jij?
Je kunt passen, omdat je niet zeker weet of zij met jou mee naar huis zal gaan. Of je zet alles in wat je hebt, met de kans dat je ook alles verliest wat je hebt.
Als je dronken bent, word je mens. Als je nuchter bent, dan ben je niets meer dan een acteur in dienst van Beleefdheid & Angst B.V..
“Wat zit je haar leuk.”
De leugens die verteld worden zijn groot.
“Ik hou van je.”
Alcohol is het grootste gevaar voor een relatie.
“Ik ben niet vreemd gegaan.”
Remmingen verdwijnen, want in combinatie met alcohol wordt de mens wie hij echt is. Ergo, een dronkeman is van nature. Maar het is altijd de vraag of de mens van nature goed of slechts is. De aangeschoten homo sapien wordt vrouw, of wel een wezen geleid door gevoel.
Ik merk dat ik nog niet dronken genoeg ben. Ik spreek in metaforen, terwijl de gevoelens die ik heb alles behalve metaforen zijn. Heel concreet en ongenuanceerd houd ik van je. Maar ik ben in dienst van Onzeker B.V..

Soms voel ik mij een vrouw. En soms word ik geleid door hetzelfde gevoel dat zij heeft. Maar meestal ben ik niet naïef genoeg te denken dat zij ook van mij zal houden.
Ik kan wel wensen dat ik net zo naïef zou zijn als zij is, echter is het aantrekken van haar kledij daarvoor niet genoeg.
Wat overblijft is het spiegelbeeld van een zielige dronkaard in schaapskleren, die hard tegen zichzelf roept, “Als jij wel van mij, dan ik ook van jou”.

[i]Cor Jan van Zwol[/i]


3 reacties

Prlwytskovsky · 28 september 2006 op 18:03

Je voelt je kut zeg je? Hm tja, als ik me klote voel dan haal ik mijn handen uit mijn zak, dat scheelt.

champagne · 28 september 2006 op 20:23

De verwarring en innerlijke strijd zijn me wel helder. Misschien dat je het daarom ook wat chaotisch hebt beschreven; als over elkaar tuimelende gedachten.

Wel wat veel om alles in één column samen te vatten. Maar ik heb bewondering voor je openheid, want ik ga ervan uit dat het echt is?

pally · 29 september 2006 op 15:13

[quote]zelfs als vrouw zou ik geen ballen hebben[/quote]
Ik voel me een ‘voyeuse’ die met de ballen om haar oren wordt geslagen.
De alcohol heeft vermoedelijk meegeschreven?
Evengoed een moedige, heftige column die tussen de rauwheid ook mooie stukjes bevat.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder