Ági, de vrouw van boer Lájos

De heldere maan plakt grillige vormen van kale bomen op de bevroren grond van de hof. Lájos gooit zijn hoofd in zijn nek en kijkt naar de hemel alsof God hem persoonlijk toespreekt vanuit die eindeloze fluweelzwarte diepte. Hoe lang nog, vraagt hij zich af en weet niet of hij zich triest moet voelen bij de gedachte dat zijn leven over niet al te lange tijd aan de kapstok zal hangen als een vergeten jas. De ijzige kou doet hem sneller naar de deur lopen. Een rode lap die door een paar spijkers in het kozijn op zijn plaats wordt gehouden, moet de winterkou buiten houden.

Hangklip 2

[i]Liewe Gaby,

As jy dit lees is ek nie meer hier nie. Ek het myself beloof ek sal nooit een dag in die tronk bly nie. So ek gaan my maatreёls tref so dat niemand my ooit gaan vat nie. Ek het dit reeds jare so beplan en so gaan dit wees. [/i]

Sharon

Vreemde berichten komen binnen op de sonar van Dokter Wie. Verontrustend zijn ze. Ze komen van een klein land ergens aan de Noordzee, locatie Aarde. Als er niet onmiddellijk ingegrepen wordt raakt het kleine land volkomen uit balans. Nieuwsvergaring is nu de hoofdzaak. Ook andere landen bemoeien zich ermee. Amerika stuurt een ervaringsdeskundige. Een vrouw nota bene. Daar zitten ze nu net op te wachten in het ijzige bolwerk.

Garra Rufa

Vandaag was ik extra gemotiveerd om naar mijn werk te gaan. Nu ben ik altijd wel gemotiveerd maar deze dag net dat kleine beetje meer. Ruim voor de wekker was ik al wakker en mijn vrouw vroeg zich hardop af waarom ik in hemel godsnaam om drie uur ‘s nacht sta te douchen.
Een collega die mij zeer na aan het hart ligt moest gisteren naar de dokter. U vraagt zich waarschijnlijk af wat daar zo leuk aan is? Nou het was niet zomaar een dokter, nee ze moest naar dokter Fish.

C-O-N-F-I-D-E-N-T-I-A-L

Benauwt kijkt dokter Wie om zich heen. Hij is volledig gedesoriënteerd. De ruimte waarin hij zich bevindt komt hem bekend voor maar werkt vervreemdend. Hij ziet alles uitvergroot. Enorm. Door het glas van zijn TARDIS ziet hij een gigantisch grote paperclip liggen. Hij zit gehecht aan printpapier. Op het printpapier ontcijfert dokter Wie een aantal letters. Ze vervagen in hun grootte. C-O-N-F-I-D-E-N-T-I-A-L , lijkt er te staan. Nieuwsgierigheid is gewekt.