Hoorcollege “Handige Ontvoertips”

De absolute minkukel in de media deze week, is de heer Dick Gosewehr. Deze ijdeltuiterige ex-rechercheur is -naast de lustmoordenaar Sander Vreeswijk- het bewijs, dat iedere idioot een baantje kan krijgen bij de politie. Bij Pauw en Witteman vond hij het nodig, om precies uit de doeken te doen, hoe je als ontvoerder de familie en politie zand in de ogen kan strooien. In ruil voor zijn fifteen minutes of fame, geeft Gosewehr dus een openbaar hoorcollege “handige ontvoertips”.

Feestkijken

Bij het woord ‘boekenbal’ denk ik aan Assepoester op die avond bij de prins, met haar door een fee gemaakte outfit. Wat moet het daar druk geweest zijn! En aan ‘La Valse’ van Ravel: wervelen, steeds sneller, steeds wilder, tot je er met z’n allen bij neervalt.

Over mijn oren (2)

Sneu misschien, maar mijn oude vriendje is meteen na de ontmoeting met de nieuwe, in een laatje beland. Hij kon mijn levenstempo niet meer bijhouden, ik ging me steeds meer ergeren aan zijn ouderdomskwaaltjes. En hij miste een belangrijke eigenschap: hij kon niet surfen. Dat mijn nieuwe vriendje daar juist speciaal op gebouwd is, was de reden dat ik voor hem viel.

Milly is dood

Milly is dood. Dit verschrikkelijke nieuws kan niemand zijn ontgaan. Het begon dinsdagavond toen de media over elkaar buitelden op televisie en Twitter met het bericht dat men aan het graven was in de tuin van een buurman. Nog voor dat er überhaupt een lichaam was gevonden meenden sommige journalisten al te weten, zich beroepend op ‘hooggeplaatste bronnen’ binnen de politie, dat ze daar begraven lag. De jacht op de primeur nam even grote vormen aan als de wanhopige zoektocht naar het verdwenen meisje.

Je zal maar familie zijn

Woensdag morgen, 16 maart 2010. Een man loopt met het lood in zijn schoenen naar zijn werk. Hij stapt onzeker met het zweet in zijn handen naar binnen en vraagt met een angstige stem om een gesprek met zijn werkgever. Het is geen gemakkelijk gesprek. Daar waar hij bang voor was gebeurde, hij werd gearresteerd.