’t Lukt me niet

Er bestaan verschillende, botsende meningen over wat de beste manier is om het te doen.
“Het gaat om variatie”, heb ik mij eens laten vertellen door iemand die het weten kon. “Snelle, korte stoten afwisselen met langzame, krachtige halen.”
“Welnee, je moet juist continu in het zelfde ritme blijven pompen”, beweerde een ander. “Steeds maar op-en-neer, op-en-neer.”

Omhoog gewipt

Even met Studio 100 in België gebeld. “Sjoedemogsjen, ’t is Oplopers. Ies juffrouw Sjosje wellicht op uw bureel?” De telefoniste antwoordde tot mijn opluchting met de mededeling dat ik ook gewoon Nederlands kon praten in plaats van dat gekke imitatie-vlaams. Want sinds dat rare Vlaams van Josje Huisman trappen ze echt nergens meer in. Fijn, dat praatte een stuk makkelijker. Vlotjes werd ik doorverbonden met de nieuwe aanwinst voor het briljante stukje marketing. K3. “Hee Josje, gefeliciteerd met je glansrijke overwinning in de talentenjacht die je deze plek heeft opgeleverd. Je zingt heel behoorlijk. Maar vertel, heb je al last van kouwe poten?” Het Amsterdamse zang- en danstalent wist meteen waar ik op doelde. Sinds ze toegetreden was tot het vermaarde kinderzangkoortje mocht ze op het podium nooit meer een broek aan. Marketing.

Rattenmania

Omdat onze dochter zo graag schildpadden voor haar negende verjaardag wilde hebben we nu ratten. De jongen in de dierenwinkel vertelde haar namelijk dat schildpadden hard in de vingers kunnen bijten maar dat ratten geweldige huisdieren zijn voor kinderen. Toen hij onze dochter daarop een ritten – dat is de term voor een babyrat – in haar handen stopte, was ze op slag verliefd op deze geweldige diertjes.

Kanker

Het is en blijft een beladen onderwerp. Maar ik persoonlijk wordt er nu toch een beetje moe van. Steeds die acties van bekende Nederlanders, altijd weer die donaties die je dwingt om vooral niet achter te blijven. Nou sorry ik ben al jaren lid van het Koningin Wilhelmina fonds, doneer al vanaf mijn 24ste elke maand, werk of geen werk en ben dat woord Kanker echt meer dan zat.

Anarchie in mijn hoofd

Ik ben altijd snel afgeleid. Zeg maar gerust, heel snel afgeleid. De uitdrukking ‘even afleiding zoeken’ heeft door mij een geheel nieuwe dimensie gekregen. Zelfs als ik niet op zoek ben, ligt het voor het oprapen. Het lege A4’tje naast me op tafel schreeuwt, mijn schoenen tieren, de waterkoker tettert en mijn zwijgende vriendin brult.