Dure eden, weinig waarde…

Na alle commotie rondom de identiteit en het Nederlanderschap van Hirsi Ali of Hirsi Magan, daar wil ik vanaf wezen, heb ik er eigenlijk niets anders aan toe te voegen dan dat ik met diep leedwezen de commotie in de slangenkuil bekeek. Het hoofd bezegt het ene, het hart wellicht het andere maar wetgeving is vaak niet menselijk en tegelijkertijd is niets menselijks ook de wetgever vreemd.

Maria

Sinds een paar weken woont Maria wegens omstandigheden bij mij. Maria is een lekkere, gevatte, allesbehalve saaie puber. Laatst sprak ik haar even stevig toe omdat ze over mijn grenzen was gegaan. “Ik ben aan het puberen, dus wèn er maar aan!” siste ze, met haar handen in haar zij. Ik kon niet anders dan keihard lachen en Maria volgde mijn voorbeeld; het was weer goed.

Verdronken in een onzichtbare massa…

In korte tijd was ze veranderd. Haar zwarte haren hingen wild langs haar gezicht. Hier en daar een kale plek. Haar wangen waren ingevallen en toch, toch herkende ik iets aan die vrouw. Wat nieuwsgierig liep ik langs om ongemerkt haar te bekijken. Maar het ongemerkt kijken mislukte toen haar ogen mijn ogen vast hielden door haar vriendelijke blik.

Aan wal

Beroepskeuzemogelijkheden zijn er voldoende. Via reclamespotjes op tv en radio, legio internet jobsites waarop je kunt reageren, en reïntegratiebureaus waar je als herintreder geholpen kunt worden.