Leesteken

[b][color=CC0000]D[/color][/b]e zon plakt aan een strak blauwe hemel en ik neem plaats op mijn favoriete terras langs het kanaal [b][color=CC0000]d[/color][/b]e krant die voor me op het tafeltje ligt schuif ik terzijde [b][color=CC0000]e[/color][/b]en groot glas [b][color=CC0000]d[/color][/b]uvel kijkt me lonkend aan [b][color=CC0000]i[/color][/b]k neem een hap uit het schuim en voel het knisperen tot achter mijn oren [b][color=CC0000]e[/color][/b]indelijk is mijn vakantie begonnen

Eline – 1

Waar ging het precies fout? De vraag draait rondjes in mijn hoofd. Een onzinnige vraag, dat weet ik wel. En toch, het is het enige waar ik aan denk en tijd om te denken heb ik volop. Ik lig noodgedwongen op mijn rug in een ziekenhuisbed.

Oranje boven: voor straf in de hoek

Zeg kerel, heb jij vandaag nog een punt gedrukt?
Een punt gedrukt? Jazeker, heb ik dat gedaan, vriend. En nog wel een heel mooi puntje. Een spits puntje. Ben er best wel trots op. Hoezo?
Hoezo, hoezo? Nou, ik las vandaag in de krant dat dat niet meer zo vanzelfsprekend is. Wist je dat?
Ik lees geen kranten, vriend. Ik lees alleen mezelf. Op twitter, facebook, linkedin en sinds kort ook op mijn eigen e-krant. Sociaal toch, niet?

Rolstoelman

Het is het bruin cafe. Overheersende geur van bier en zweet. Onderdrukte vermoeidheid en pijntjes. Voortbewegen verloopt over het glas van gevallen glazen en gebroken harten. Het is er net groot genoeg voor een optreden met een kleine honderd man publiek. Het is druk maar we staan goed. Niet te ver en niet te dichtbij.

Discriminerend gedrag

Dit wordt een gevaarlijk schrijven, dat voel ik nu al bij de eerste regel maar ik ga door.
Discriminatie is volgens Van Dale, en ik citeer,” ongeoorloofd onderscheid dat gemaakt wordt op grond van bepaalde niet ter zake doende kenmerken.”
Daar kom ik nog op terug.