Zomer, minirokjes, bikini’s, zucht

De zomer loopt ten einde, ik kan er wel om janken. Heel het jaar heb ik uitgekeken naar de zomer, theoretisch duurt de zomer 3 maanden, een kwart van het jaar. Maar in de praktijk valt het tegen. Nu zou het zomer moeten zijn, maar op mijn werk dragen we onze bodywarmers en zelfs de jassen weer. Enkele weken geleden tijdens de zo gehete “hittegolf” die ik liever “aangename warmte golf” noem mochten we zelfs zonder gilet werken. Het zag er wel grappig uit. Tussen de dagjesmensen in korte broek en oud bloemetjes hemd liepen wij in onze zwarte pantalon en witte blouse. Tja maar die tijd is over, nu is het weer een jaar wachten voor ik bikini’s en minirokjes kan aanschouwen.

Metroseksueel, nee bedankt!

Het begrip schijnt al een tijdje te bestaan maar ik hoorde er pas onlangs voor het eerst van. Metroseksueel. Het woord kan betrekking hebben op zowel mannen als vrouwen en op zowel hetero’s als homo’s. Maar het is eigenlijk speciaal bedacht voor mannen die, hoewel ze van harte, 100 % en ongeneeslijk op vrouwen vallen, toch bij sommige mensen juist de tegenovergestelde indruk wekken. Dat zit hem in hun vrouwelijke kant.

Corps-balletje-meppen

Ik heb in Maastricht gestudeerd en op kamers gewoond. Toen ik mijn eerste studentenkot had gevonden, een kamer van 6 x 3 voor 160 guldens incl g.w.l. per maand was mijn stemming gelijk die van een jong veulen en ik belde naar huis om konde te doen van de aankomende feestvreugde. Mijn eerste euforie werd wreed de kop in gedrukt. “Pap, ik heb een kamer, jullie zijn eindelijk van mij verlost”. “Dat maak ik wel uit of jij een kamer hebt gevonden, jongen. Waar is dat en wie woont daar nog meer? Je moeder en ik komen nu naar Maastricht en dan zullen we wel zien…”

Vergeef me, ik heb gezondigd.

Ik had het natuurlijk moeten weten, maar ik ben nu eenmaal eigenzinnig. Dit keer heb ik het bijna met de dood moeten bekopen. Enkel en alleen omdat ik op vakantie altijd Oben Ohne (topless) wil zonnen. Ik haat nu eenmaal witte bikinistrepen op mijn mooie zongebruinde rug. Topless zonnen, wat is er in hemelsnaam mis mee? Niks, als je het mij vraagt. Heel veel, als je het aan de moordende blikken van de nonnen naast mij vraagt.

Tsjernovlees, nu in uw supermarkt…

Meer dan 15 jaar deed ik mijn boodschappen bij Appie Happie. Niet de goedkoopste maar wel goede produkten. Ook de vleeswaren. Vaak nog met een echte slager, daar leek hij tenminste in mijn ogen op. Zo’n man met dikke rode vingers als gevolg van het worsten-maken, koud vlees en te heet water, die meestal nog aardige dingen wist te vertellen over wat je zoal met een bepaald stuk vlees zou kunnen doen. Qua bereiding dan.