Ver weg van de stress van het uitgaansleven had ik dit weekend 2 feesten. Feesten, daar moet je gewoon heen. Je word uitgenodigt en je moet komen, dat is logisch. Voor het eerste feest wou ik een smoes verzinnen, in het 2de feest had ik juist erg veel zin. Maar vandaag.., denk ik met heimwee terug aan het eerste feest.
Maxima en Willem-Alexander (en aanhang), gefeliciteerd. Reken maar dat het dragen van dit geheim de afgelopen maanden bitter moeilijk was, met al die zeurende leurende spiedende en neuzende paparazzi, roddelaars en andere geïnteresseerden die als strontvliegen om hen heen cirkelenden. Om nog maar te zwijgen van misselijkmakende verzinsels als “hormoonkuur mislukt, ligt het dan toch aan Willem-Alexander?” Daarom alvast een opsomming van de bagger die de komende tijd mogelijk over ons zal worden uitgestort. Gewoon ter voorbereiding.
Na een lange afwezigheid hier op columnx besloot ik zo ongeveer nu dat ik maar weer eens iets van me moest laten horen, Maar wat? Ik zit met de handen in het haar. Gelukkig is het net gewassen want ik heb veel om over met de handen in het haar te zitten. Om te beginnen die hitte, niet om uit te houden. Dat is echter niet het probleem.
Pijn is fijn en bloed moet wordt wel eens heel stoer gezegd in mijn vrienden kring, nou dat zal je niet uit mijn mond horen want ik heb een allergie voor pijn.
Een groter bange schijter voor de tandarts bestaat volgens mij niet tenminste niet op deze planeet.
Zo heb je jaren nergens last van en dan ineens VAN ALLES !!!
Hokusai Bon (2) 9, Even terug
‘Waar ben je dan nou?’ vroeg Connie bezorgd.
Ik lag in mijn eigen bed. Wel raar zonder Connie naast me. Maar de kamer oogde vertrouwd. Ik herinnerde me vaag hoe ik hier gekomen was. Op de automatische piloot. Terwijl de straat probeerde mij te omhelzen en ik tegenstuurde met wapperende armen was ik een vagelijk bekende straat ingelopen en bij een vagelijk bekend huis uitgekomen. Zo bekend dat ik een ruitje had ingetikt en toen de deur had open gekregen. Haarscherpe gedachte: moet ik toch eens wat aan doen! Zo gemakkelijk gaat dat dus: inbreken.
