Met veel trots opende ik gisteren mijn column ‘vrijgezellenanalyse’ op columnx.nl, ik las en scrolde naar beneden, weer omhoog en nóg een keer naar beneden, en daar stond het. De kleurloze niets verhullende banner onder aan de column. Waarom ooit nog treurige vrijgezellenanalyses schrijven? Waarom ooit nog opgedoft naar een café? Waarom ooit nog je bed delen met een teddybeer? Match.com biedt de oplossing!
Drie maanden geleden ben ik gescheiden van de vrouw van mijn nachtmerries, omdat je de uitspraak “Tot de dood U scheidt” naar mijn bescheiden mening niet al te letterlijk moet nemen. Op dat soort momenten ga je jezelf afvragen waarom je eigenlijk leeft, en waarom je eigenlijk een wekker zou zetten. Tenzij je werkt natuurlijk, dan zet je de wekker en vraag je jezelf af waarvoor je werkt.. Nadat Godzilla haar koffers had gepakt, deed ik dan ook de deur op slot en de gordijnen dicht, vastberaden om niet meer deel te nemen aan dit leven totdat ik zou weten welk nut het zou hebben.
Ik ben gek op treinen. Treinen groot, treinen klein, elektrisch, diesel en op stoom. Als het maar over rails gaat. Zelfs een tram vind ik geweldig.
Ik ben op zoek naar een zak. Een degelijke, ouderwetse en stevige zak. De groenteboer heeft er een maar die is veel te klein. De supermarktboer heeft een royalere maat, maar die is weer veel te groot. Het juiste formaat is een plastic tas, maar die wil ik niet. Dat is veel te opvallend.
‘Hirsi Ali wil ideologische screening moslims bij sollicitatie’. Mijn ogen lezen de woorden, maar mijn brein wil ze niet registreren. Harde schijf vol, Suus? Nee hoor: gewoon niet bestand tegen zoveel DOMHEID. Ayaan zegt eigenlijk het volgende. Als je als moslim kunt bewijzen dat je geen extremist bent, dan krijg je eerder een baan. Nu is het namelijk zo dat iedere moslim wordt gezien als een potentiële terrorist, waardoor werkgevers minder snel geneigd zijn om ze aan te nemen.
