Ik lig in de stoel bij de tandarts en kijk naar de punten van mijn laarzen. Waar is de tijd gebleven dat het hele gezin op vrijdagavond de borstel en de schoenpoets ter hand nam teneinde er in het weekend weer knap bij te kunnen lopen. Ik zie rijen gebutst schoeisel van klein naar groot op een dikke laag krantenpapier en een vader met zwart achterovergekamd haar, glimmend van de brillantine en tot boven de elleboog opgerolde witte overhemdsmouwen.
Van een leuke meneer die ik via een datingsite had leren kennen, ontving ik een poosje geleden een berichtje via Badoo. Ik was benieuwd naar zijn berichtje maar moest, om dat te kunnen lezen, eerst lid worden van deze site, bedoeld om ‘leuke contacten’ op te doen. Het lidmaatschap bleek geheel gratis en in mijn profiel heb ik alleen mijn voornaam, leeftijd en een fictieve woonplaats ingevuld. Vervolgens stuurde ik hem een berichtje terug. Om nooit meer iets van hem te horen, overigens.
‘Allereerst, welkom Jeanine.’
‘Dankjewel, ik heb hier enorm naar uitgekeken!’
‘Dat is goed om te horen mevrouw. Nou, vertelt u eens, waarom…‘
‘Heeft u een momentje? Voordat we gezellig gaan klessebessen, mag ik misschien even naar het toilet? Al vanaf dat ik in de auto stap moet ik vreselijk nodig drukken en ik wil niet dat u denkt dat ik zo’n gezicht trek omdat ik uw verhaal niet begrijp.’
‘Euh.. ja, maar natuurlijk. Gaat u gang.’
‘Gelukkig, want hij geeft al kopjes geloof ik, haha. Waar is het toilet?’
‘Dan moet u links de gang door, langs de kantine en dan u ziet het vanzelf.’
‘Oké, zo terug!’
Even met huize Dales gebeld: “Goedemorgen, mag ik Geert even aan de lijn?” Nee, daar kon geen sprake van zijn, vertelde een slaperige meneer mij. Geert had de hele nacht ontzettend liggen woelen en draaien in bed. Maar met zo’n zwakke smoes laat ik mij niet afschepen, dus ik bromde: “Woelen en draaien, dat is toch Geerts specialiteit? Wat is daar dan zo bijzonder aan? Hij laat woelen in de Amsterdamse bodem, en draaien doet ‘ie aan de lopende band.” En dus kreeg ik na stevig aandringen de geboren leugenaar toch aan de lijn. Wat ik van hem wilde? Deze overbodige vraag verdiende een stevig antwoord mijnerzijds:
Even met het OM gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. Zou ik even met de rechter mogen spreken die verantwoordelijk is voor het uit ons land ontsnappen van die veroordeelde Turkse vrouwenhandelpooier?” De secretaresse legde mij geduldig uit dat het niet gebruikelijk is om zomaar een rechter te bellen. Daar wenste ik natuurlijk geen genoegen mee te nemen: “Schei uit zeg! Als die kneus zelfs te beroerd is om de telefoon op te nemen dien ik een klacht in! Hoe heet die mafkees eigenlijk?”
