Hoe was je weekendwip? (Deel 3)

Goedgehumeurd stapt Michael in zijn Scania. Hij vindt het elke keer weer een prachtig gezicht als zijn bolide zo glanzend staat te wachten. Hij maakt eerst zijn bed op, dat zich achter de chauffeursstoel en de bijrijderstoel bevindt. In de piepkleine kastjes zet hij de boodschappen die Monique zaterdag voor hem heeft meegenomen. Binnen nog even zijn papieren gaan regelen, dan kan hij op weg. Sjaak zit ook al binnen, en de mannen drinken samen een vroeg bakje koffie. Het is maandagochtend kwart voor zes en een mooie week ligt weer voor hen.

Kroongetuige

Ellen is dik. Dat heb ik met eigen ogen gezien, want ik heb op haar kamer geslapen. En ze slaapt naakt. Terwijl ze door de ruimte loopt kijk ik vanaf mijn slaapmatje op de grond naar haar omhoog. Ze lijkt wel van een andere planeet. Het dik zijn voorbij. Het vrouwelijke is niet te zien, onherkenbaar door al het andere.

Onschuldig onzijdig

“Nou”, merkt de kinderarts op, “jij bent gespierd. Je lijkt wel een jongetje.” De man had me geen groter compliment kunnen geven. Verlegen haal ik een hand door mijn kortgeknipte haar om daarna snel mijn spijkerbroek en sweater weer aan te trekken. Onderweg naar mijn klas lach ik van oor tot oor.