Anuskak

‘Anuskakker, anuskakker, anuskakker!’ WAT?! ‘Anuskakker, anuskakker, anuskakker!’ WAT?! Je zou haast denken dat er een derde zin aan zit te komen. ‘Anuskakker, anuskakker, anuskakker!’ WAT?! En je had gelijk. Het leven is nu eenmaal zo voorspelbaar als anuskak, dus je kunt al snel gelijk krijgen.

Tunnelvisie

Zouden er mollen en eikels bestaan met claustrofobie? Ik ben een eikel maar niet bang voor kleine ruimtes. Met behulp van een scheerspiegel durf ik in mijn eigen gat te kijken. Zoals een vrouw die alleen thuis is, zeg maar. Met alles aan kant.

Doppies

Bruinrood zand, tot zover het oog reikt, soms begroeid met duinriet en ghagras, hier en daar wat gabbabossies, doringkapokbossies, sandganna’s en koekemakranka’s. En af en toe een verdwaalde kameeldoringboom, zo uitgedroogd ,dat het lijkt alsof de minste windvlaag de bast, of eigenlijk de gehele stam, zo zou kunnen verpulveren. Niet voor niets is kameeldoringhout het beste hout om een “braaivuurtjie” mee te stoken. Het brandt langer dan rooikrans- of sekelboshout en het levert de beste kolen op. Onder de grond woekert zijn fijn vertakte wortelstelsel tot meters diep, op zoek naar spaarzame verscholen waterreservoirs. De lucht is helderblauw met hier en daar een verdwaald schapenwolkje, waarvan je weet dat het zal oplossen, lang voordat het de kans krijgt om zich als regenbui vermomd, richting aarde te storten.

Snoeien

Het is half maart en je gelooft het niet; het wordt weer lente. De eerste mooie dag van het jaar. De zon schijnt en de kriebels zorgen ervoor dat ik naar buiten wil. Wat? Ik moet naar buiten!
De tuin ligt er nog winters bij en overal ligt blad. Uitgebloeide bloemen van vorig jaar zijn zo bruin geworden als een naakte neger in de woestijn. Dat mag ik niet zeggen anders word ik van discriminatie beticht en ik wil alleen een vergelijking trekken, meer niet.

Brief aan Koningin Beatrix

Majesteit,

Allereeerst wil ik u een gelukkig nieuw­jaar wensen. Een beetje laat, maar daar­door niet min­der wel­ge­meend. Het prille 2012 is voor u op zijn zachtst gezegd nogal tur­bu­lent van start gegaan, het­geen me een goede aan­lei­d­ing leek weer even de gang van zaken met u door te nemen. Ik raak langza­mer­hand namelijk erg aan gehecht aan onze bespiegelingen!