Alles blijft hetzelfde

Ik haat verkiezingen. Ik haat de verkiezingstijd. Ik heb een gloeiende hekel aan verkiezingsretoriek. Maar ik ben dol op de democratie, zoals wij die met zijn allen ‘vorm’ aan hebben gegeven.
Jammer dat tijdens de tijd voor de verkiezingsdatum de dames en heren politici zieltjes proberen te winnen op alle mogelijke manieren liegen en bedriegen. Beloften doen waarvan ze nu al weten dat ze die nimmer waar kunnen maken.

Abortus als Luxe

In Amerika is het een heet hangijzer, in Nederland vooral een item waar alleen de hyper-religieuzen zich mee bezig houden: abortus.
Waarom dit in Nederland niet zo’n heet hangijzer is, is omdat wij behoorlijk individualistisch denken. ‘Dat moet ze lekker zelf weten’ is de algemene consensus. Het is een onderwerp waar velen liever niet echt een mening over vormen, het afschuiven van de keuze op degene die in ongelukkige verwachting is geldt niet als een afkeuring, of een goedkeuring.

Mijn oorgasme

Ik hoor je zuchten en kreunen, met de precisie van een Zwitserse klok. Je klanken zwepen mijn lichaam op tot een ritme, waar de centrifugeerstand van een wasmachine een puntje aan kan zuigen. Hard en ritmische en daarna weer loom en onsamenhangend zweep je mij op tot meer.

Spelen

Al meer dan honderd jaar komt de Prins Carnaval (die daar altijd Amadeiro schijnt te heten, maar dat Smeets-weetje terzijde) naar Den Bosch per trein. Dan zou je zeggen dat er enige ervaring is met het binnenhalen van grootheden.