Het is weer feest vieren in spiritueel Nederland. Klinkende munt slaan uit andermans bagger met drooggekookte lucht. Hoogtijdagen staan voor de deur die als een hoogmis gevierd dienen te worden. Vakantie! In donkere dagen verlichting tijdens Mindfulness-wandelen in Tsjechië, zalig zieleportret schilderen in de Provence of een dwalende kennismaking met de wonderlijke symboolkracht van het Etruskische labyrint. Plaats van vervoering: Toscane. Een festijn.
Eerste puntje: Het is niet zó een goed idee een column te schrijven die aan de tijd gerelateerd is. Grootste nadeel, laat men die een paar weken liggen, zoals nu in dit geval als het dan al vol zomerweer is, dan is muisklikken richting vuilbak het enige dat men nog kan doen met enkele uren zweet en vechten tegen het klavier.
Er schuilt optimisme in de aanhef van deze column!
Een jaar of vijf geleden begon de ‘breezerslet’-generatie door te slaan in Nederland. De definitie die door de media gegeven werd aan een bepaald slag meisje. Het was volgens velen een excessief gevolg van het seksueel liberalisme. De waanzin en sletterigheid van vrouwen sloeg steeds verder door in de gecorrumpeerde, westerse samenleving.
Nog verder in het slop.
Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat de huizenprijzen onder druk staan. Jantje Modaal wordt lachend naar buiten gebonjourd als hij een hypotheek komt aanvragen. En bij de meeste hypotheekverstrekkers staat prominent op de deur: starters niet gewenst.
Het is erg koud voor de tijd van het jaar. Niet bepaald het goede tijdstip om weer aan de lijn te doen. Het lijf heeft nog veel te veel nood aan koolhydraten. Eigenlijk zou het mij geen bal moeten schelen, die lijn. Er worstelen wel meerdere mensen met dat ding.
