Hup Duitsland!

Europa. Het leek zo’n goed idee. Al die landen zouden dezelfde munt moeten hanteren. De grenzen open. Een paspoort zou iets worden wat we nog herinnerden van vroeger en mocht er al eens een land onverhoopt in de problemen komen losten we dat gezamenlijk op. Prachtig. Samen één. De historie is inmiddels bekend. Het is hysterie geworden en we zijn er nog lang niet. Waar wij een stabiliteitsmechanisme zien als een noodfonds zullen andere landen het aangrijpen als een ideaal potje om de begroting sluitend te krijgen en begint de ellende weer opnieuw.

Oranje boven: Over de top

Laat het EK beginnen. 2012 wordt ons jaar. Net als toen. Oranje is de kampioen. Sta op en schreeuw Oranje. Gijp die cup. Ik voel dat we gaan winnen. Wij gaan er tegenaan. Laat die ballen nu … Oranje zain. Sind jetzt nur noch fur die. King Ibi. Goal godverdomme. Oranje naar voren. Victory is ours. Nazdarovje Hollandia. Hollandski Kampioenski. Wij zijn trots.

Prometheus

Een Vlaamse collega leende me een Brusselmans, wiens uitgever afgelopen maand mijn manuscript afwees. De zoveelste, en ze hebben het geeneens gelezen. Mij afschepen met een standaardmailtje, voor wie houden die lettervreters mij eigenlijk? Zal ik even langskomen, soms?

Pleinvrees

De man op het bankje rondom de boom begint iets te hardop te lachen. Hij splijt daarmee vele zomergesprekken op Het Plein in Den Haag. Ook dat hij daar in zijn eentje zit te lachen maakt het tafereeltje extra afleidend. De terrassen om hem heen zijn overbevolkt. De man op het bankje rondom de boom vormt blijkbaar in zijn eigen wereld een eiland, want hij gaat tussen het lachen door volmondig de discussie met zichzelf aan. Daarbinnen is hij het ogenschijnlijk volledig met zichzelf eens.