Vind je mijn borstkas groot? Tsja, het is niet dat die zaken mij erg veel kunnen schelen hoor, de oppervlakkigheid ervan! Maar er zijn wel eens mensen – nou ja, vrouwen dan – geweest die zeiden dat mijn borstkas groot was. Vonden ze mooi bij mijn gespierde armen. Nou vraag ik je. Waar mensen zich al niet mee bezig houden!?
‘Er is meer te verdienen dan geld’ predikt Larry Burkett in zijn bestseller ‘Business by THE BOOK’. Tot voor kort had ik nooit van deze man gehoord, maar na een beetje onderzoek lijkt mij dit de Amerikaanse succesvolle equivalent van onze eigen Balkenende.
De laatste tijd denk ik nog wel eens terug aan die ene dinsdagavond, vier jaar geleden, in Groningen. Ik was zoals gebruikelijk op dinsdagavond te gast in het huis van mijn studiegenoot en destijds tevens collega, om samen met hem, zijn echtgenote en hun zoontje de maaltijd te gebruiken. Meestal was dat erg gezellig, vriendschappelijk en een leuke onderbreking van de dag. Zo niet deze dinsdagavond.
De Nederlandse taal is binnenkort 9.000 woorden rijker. Naast de woorden ‘Sorry-democratie’ en ‘Harrypotterbril’ is het woord ‘Ietsisme’ inmiddels ook Algemeen Beschaafd Nederlands. Het is te hopen dat mijn computer deze woorden ook snel herkent want de spellingcontrole licht nu nog rood op terwijl ik deze nieuwe woorden aan het schrijven ben.
Vorige maand lekte via de Britse krant ‘The Guardian’ uit dat de machtigste man van de wereld, de president van de Verenigde Staten George W. Bush, een opdracht heeft van God. Eerder verklaarde Bush tegenover de Palestijnse delegatie tijdens de vredesonderhandeling in Sharm el Sheik in 2003 dat de militaire invallen in Irak en Afghanistan een opdracht van God waren. Hij zou van God vrede moeten scheppen in het Midden-Oosten. Op zichzelf gezien is het scheppen van vrede natuurlijk een loffelijk streven. Los van de vraag of Bush dit nu ook werkelijk lukt, de terreur lijkt alleen maar met de dag toe te nemen, zijn de uitspraken van Bush hoogst interessant. Het grenst aan mijn werk als humanistisch geestelijk verzorger. Ik houd me dagelijks bezig met de vraag wat mensen motiveert in hun leven en werk en ik moet zeggen; ik kom zelden zo’n duidelijk antwoord tegen. En presidenten zijn nu eenmaal niet mijn dagelijkse gesprekspartners.
